Αυστραλία: «Και δικαστικά η διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα»

Με την ευκαιρία των εγκαινίων του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, ο πρώην πρωθυπουργός της Αυστραλίας Μάλκολμ Φρέιζερ ζήτησε και πάλι την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στην Ελλάδα.

Μάλιστα, ο κ. Φρέιζερ έφτασε στο σημείο να προσθέσει πως η Ελλάδα θα πρέπει να διεκδικήσει τα γλυπτά αυτά ακόμα και δικαστικά.
«Εδώ», είπε, «έχουμε να κάνουμε με μια ειδική περίπτωση. Ο Λόρδος Έλγιν, χρησιμοποιώντας την ιδιότητά του ως πρεσβευτή της Βρετανίας στην Κωνσταντινούπολη, κατόρθωσε να κλέψει τα μάρμαρα, προκαλώντας μάλιστα και σημαντικές ζημιές και να τα στείλει στην ιδιωτική του έπαυλη. Είχε στόχο να τα οικειοποιηθεί και να αποκομίσει προσωπικά κέρδη».
Λίγες μέρες νωρίτερα, ένας άλλος πρώην πρωθυπουργός της Αυστραλίας, ο Γκοφ Ουίτλαμ είχε δηλώσει για το ίδιο θέμα:
«Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης δίνει στο Βρετανικό Μουσείο την ευκαιρία να διορθώσει ένα από τα μεγάλα σφάλματα της ιστορίας. Δεν υπάρχει πλέον καμία δικαιολογία για τη διατήρηση της συλλογής στην Πινακοθήκη Νταβίν στο πίσω μέρος του Βρετανικού Μουσείου, τώρα που τα γλυπτά μπορούν να ενοποιηθούν και να εκτεθούν με τα λοιπά σωζόμενα γλυπτά της Ακρόπολης».
Την ίδια στιγμή, ο κ. Γιώργος Βαρδάς, μέλος της Κίνησης «Αυστραλοί Υπέρ της Επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα», κάλεσε την Ελλάδα να διεκδικήσει «πιο δυναμικά» την επιστροφή τους.
«Τώρα που η Ελλάδα απέκτησε αυτό το υπέροχο Μουσείο της Ακρόπολης, επιβάλλεται να διεκδικήσει δυναμικά τα Γλυπτά και η εκστρατεία της να ξεκινήσει αμέσως», είπε ο κ. Βαρδάς.
Στο μεταξύ, τα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να δίνουν σημαντική προβολή στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Το τηλεοπτικό δίκτυο SBS έκανε σύντομο αφιέρωμα στα εγκαίνια, τονίζοντας το γεγονός ότι τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν ενώ τμήματα της ζωφόρου του Παρθενώνα βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Αντικαθιστούνται από γύψινα εκμαγεία, ώστε ο επισκέπτης να έχει πλήρη άποψη της εικόνας που παρουσίαζαν αρχικά.
Στο αφιέρωμα παρουσιάστηκαν συνεντεύξεις (οι οποίες δόθηκαν στο χώρο του Νέου Μουσείου):
- Του επικεφαλής αρχιτέκτονα του Μουσείου Μπερνάρ Τσουμί, ο οποίος μίλησε για τις δυσκολίες της κατασκευής, καθώς έπρεπε να λάβει υπόψη του τη σεισμικότητα της περιοχής, τις νέες ανακαλύψεις αρχαιοτήτων στο οικόπεδο ανέγερσης του Μουσείου και την καλύτερη προβολή όλων των αρχαιοτήτων που το παλιό μουσείο δεν μπορούσε να εκθέσει ταυτόχρονα.
- Του διευθυντή του Μουσείου Δημήτρη Παντερμαλή, ο οποίος μίλησε για ένα όνειρο ζωής που γίνεται πραγματικότητα έπειτα από 30 χρόνια.
- Του υπουργού Πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος τόνισε την ανάγκη επαναπατρισμού των γλυπτών που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα με κάποια μέλη της ίδιας οικογένειας να λείπουν και υπογραμμίζοντας την ανάγκη η οικογένεια να επανενωθεί.
- Ο παρουσιαστής του σταθμού σχολίασε πως το Μουσείο αποτελεί με την ύπαρξή του ικανό επιχείρημα για τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα.
Εξάλλου και ο γραπτός Τύπος αναφέρεται στο Μουσείο με ιδιαίτερα θετικά σχόλια. Τα δημοσιεύματα παραθέτουν δηλώσεις των Α. Σαμαρά και Μπ. Τσουμί και δίνουν το χρονικό της ιστορίας του Παρθενώνα και της αφαίρεσης των Γλυπτών από τον Έλγιν. Δίνονται επίσης πληροφορίες για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης μαζί με εντυπωσιακές φωτογραφίες.
Τέλος έως τις 10 Ιουλίου θα συνεχίζεται μια πρωτότυπη εικαστική παρέμβαση στην κεντρική πλατεία Ομοσπονδίας της Μελβούρνης (Federation Square), με αίτημα την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, με την ευκαιρία των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φωτός της Μελβούρνης, ο ομογενής Κωνσταντίν Δημόπουλος κάνει την παρέμβαση «Μαύρος Παρθενώνας».
Όπως εξηγεί ο καλλιτέχνης, κατά τη διάρκεια της ημέρας υπάρχουν στην πλατεία διάφορες σκαλωσιές ντυμένες με μαύρο ύφασμα στο σχήμα του Παρθενώνα. Τη νύχτα με ειδικό φωτισμό «στήνεται» ένας «Παρθενώνας» με λευκό και γαλάζιο σε μαύρο φόντο.
Στις 2 Ιουλίου θα γίνει δημόσιος διάλογος στην κεντρική πλατεία της Μελβούρνης, με αίτημα την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα. Μεταξύ των ομιλητών θα είναι και ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιστροφής για την Επιστροφή των Μαρμάρων, Ντέϊβιντ Χιλ.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
NAFTEMPORIKI.GR Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Nα επιστρέψουν oι Βρετανοί ΤΩΡΑ τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα

Τα ξένα ΜΜΕ για το μουσείο της Ακρόπολης

Εκτενή είναι τα αφιερώματα στον διεθνή Τύπο ενώ συνοδεύονται από έντονη κριτική στους Βρετανούς, που αρνούνται να επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα.

Σοκαρισμένη από την απουσία των αυθεντικών Μαρμάρων του Παρθενώνα από το νέο Μουσείο της Ακρόπολης όπου ξεναγήθηκε, δηλώνει η δημοσιογράφος Έλενα Σμιθ, στο βρετανικό έντυπο "Newstatesman",σε άρθρο με τον τίτλο "Χάνοντας τα μάρμαρά σου". "Είναι φρικτό, είναι εξόφθαλμα φρικτό" αναφώνησα όταν ο Σαμαράς προχωρούσε μπροστά στα εκθέματα εξηγώντας, "αυτό είναι αγγλικό αντίγραφο, αυτό είναι αυθεντικό, αυτό βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, αυτό είναι το πραγματικό έργο τέχνης".
Και ολοκληρώνει το άρθρο της με μια συναισθηματικά φορτισμένη περιγραφή, "η εικόνα της πιο φημισμένης στον κόσμο ζωφόρου που βρίσκεται ακρωτηριασμένη μπροστά στο ναό που κάποτε κοσμούσε προκαλεί στον επισκέπτη ένα ισχυρό συναίσθημα. Αν είσαι φιλότεχνος, θέλεις να κραυγάσεις από λύπη γι' αυτό που συνέβη. Αν είσαι Άγγλος, θέλεις να γονατίσεις από ντροπή μπροστά σε ένα από τα Μάρμαρα και να φωνάξεις: Δώστε τα πίσω".

Οι υπεύθυνοι του Βρετανικού Μουσείου ισχυρίζονται ότι ο διαμελισμός του μνημείου είναι προς όφελος του κοινού. "Πιστεύουμε ότι αυτός ο διαχωρισμός λειτουργεί θετικά για το παγκόσμιο κοινό. Έτσι έχουν αυτές τις δύο διαφορετικές αλλά εγκωμιαστικές ιστορίες γι' αυτά τα θαυμάσια αντικείμενα" ανέφερε η εκπρόσωπος τύπου του Βρετανικού Μουσείου.

Στο ρεπορτάζ του δορυφορικού πρακτορείου APTN αναδεικνύεται η λειτουργικότητα και η σημασία του Μουσείου της Ακρόπολης. "Ο σκοπός είναι να βλέπεις εν κινήσει. Περπατάς και βλέπεις την Ιστορία να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Αυτό είναι εφικτό μόνον εδώ. Πουθενά αλλού" σχολίασε ο αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσούμι.

"Ένα σπίτι για τα Μάρμαρα" τιτλοφορείται το άρθρο γνώμης του Κρίστοφερ Χίτσενς στην "New York Times", ο οποίος χαρακτηρίζει τραγελαφικό μέρη του ίδιου αγάλματος να είναι διαμελισμένα ανάμεσα σε Ελλάδα και Βρετανία. "Το σώμα της Θεάς Ίριδας βρίσκεται τώρα στο Λονδίνο, ενώ το κεφάλι της είναι στην Αθήνα. Το μπροστινό μέρος του κορμού του Ποσειδώνα είναι στο Λονδίνο, ενώ το πίσω μέρος είναι στην Αθήνα. Αυτό είναι τραγελαφικό".

Ο Χίτσενς καλεί τις βρετανικές αρχές να ακολουθήσουν το παράδειγμα άλλων χωρών, όπως η Ιταλία και η Γερμανία, που επέστρεψαν τμήματα του Παρθενώνα. "Οι Βρετανοί, όταν ρωτήθηκαν, απάντησαν επανειλημμένως ότι θέλουν να κάνουν το σωστό και να επανενώσουν τα κομμάτια των γλυπτών. Είναι αδύνατο να επισκεφτεί κανείς την Αθήνα και να μην λαχταρίσει την ημέρα που οι Βρετανοί θα αποφασίσουν να επανορθώσουν και να δείξουν ότι ένα όμορφο έργο τέχνης είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο των μερών του".


"Η Αθήνα ανασταίνει τον Όλυμπό της" έχει τίτλο το δισέλιδο αφιέρωμα της γαλλικής εφημερίδας "Le Figaro" για τα εγκαίνια του Μουσείου. "Πάνω από το ήμισυ του αρχικού μαρμάρινου διακόσμου, μήκους 160 μέτρων, πλαισιωμένου από 612 γλυπτά που απεικονίζουν θεϊκές και ανθρώπινες μορφές, βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Τα μέρη αυτά, όμως, είναι ουσιαστικά για την κατανόηση του ιερού χώρου της Ακρόπολης, κοιτίδας του πολιτισμού μας.

Σε ξεχωριστό πλαίσιο με τίτλο "Μικρές επιστροφές που τροφοδοτούν την ελπίδα", η ίδια εφημερίδα τονίζει, "και το Λούβρο τι κάνει μέσα σ΄ όλα αυτά; Κρατάει μια διακριτική στάση. Είναι αλήθεια ότι κατέχει την ανάγλυφη πλάκα με τις υφάντρες του ιερού πέπλου της Αθηνάς. Η πομπή τους είναι η τελική στιγμή των Παναθηναίων και αποτελεί την κορυφαία παράσταση στην ανάγλυφη απεικόνιση του Φειδία".

Στην Αθήνα συνεδρίασε η διεθνής επιτροπή για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα. Συμμετέχουν ακαδημαϊκοί και πολιτικοί από 16 χώρες που σχεδιάζουν ψηφοφορίες στις χώρες τους και στο διαδίκτυο για την επιστροφή των γλυπτών στην Ελλάδα.

Με το σύνθημα "γιατί όχι;" προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες στις χώρες τους για την επιστροφή των μαρμάρων. Στα άμεσα σχέδιά τους είναι ή να γίνει ψηφοφορία στο κάθε κράτος μέλος αλλά και στο διαδίκτυο για αν τα μάρμαρα θα πρέπει να επιτρέψουν στην Ελλάδα.

*από το MEGA Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009

Η Σέχτα Επαναστατών πίσω από τη δολοφονία του αστυνομικού της Αντιτρομοκρατικής

Ταυτοποιήθηκε από το όπλο της επίθεσης

Η Σέχτα Επαναστατών πραγματοποίησε τη δολοφονική επίθεση εναντίον του αστυνομικού της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, όπως ταυτοποιήθηκε από τις σφαίρες του όπλου των 9 χιλιοστών που χρησιμοποιήθηκε.

Σημειώνεται ότι σε προκήρυξη της στα «ΝΕΑ», η Σέχτα Επαναστατών είχε αναφέρει ότι κάθε αστυνομικός αποτελεί στόχο.

Νωρίς σήμερα το πρωί, εν ώρα υπηρεσίας στα Άνω Πατήσια, έπεσε νεκρός, χτυπημένος από περισσότερες από 20 σφαίρες ο υπαρχιφύλακας Νεκτάριος Σάββας, 41 ετών. Ο αστυνομικός βρισκόταν μέσα στο υπηρεσιακό του όχημα και φρουρούσε μάρτυρα κατηγορίας στην υπόθεση του ΕΛΑ. Η γυναίκα βρίσκεται σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων από το 2002.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, τέσσερις κουκουλοφόροι πλησίασαν τον αστυνομικό και τον πυροβόλησαν. Αμέσως μετά, οι δράστες επιβιβάστηκαν σε δύο μοτοσικλέτες και εξαφανίστηκαν.

Το περιστατικό σημειώθηκε περίπου στις 6:20 το πρωί, στην οδό Δημητρακοπούλου στα Άνω Πατήσια, λίγη ώρα αφότου ο αστυνομικός είχε αναλάβει υπηρεσία.

Ο αστυνομικός, πατέρας ενός παιδιού, δέχτηκε τουλάχιστον 23 σφαίρες διαφορετικού διαμετρήματος, από τουλάχιστον δύο όπλα. Ένα από τα όπλα είναι αυτόματο και οι 23 κάλυκες που συγκέντρωσαν οι αστυνομικοί είναι όλες των 9 mm και εξετάζονται στα γραφεία της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχουν χρησιμοποιηθεί και σε άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι δράστες γνώριζαν την ώρα που αλλάζει η βάρδια των αστυνομικών. Οι δράστες φαίνεται να κατέβηκαν την Δημητρακοπούλου, πλησίασαν το αυτοκίνητο και πυροβόλησαν με δύο πιστόλια από την πλευρά του αστυνομικού αλλά και από την πίσω πλευρά του οχήματος.

Έρευνες για το περιστατικό διεξάγει η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία. Η ΕΛ.ΑΣ. κάνει λόγο για τρομοκρατικό χτύπημα. Προς το παρόν, πάντως, δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης της επίθεσης.

Δηλώσεις Παναγιώτη Στάθη
«Δολοφονικά πυρά κατά αστυνομικού, του τρίτου κατά σειρά το τελευταίο χρονικό διάστημα, που φρουρούσε μάρτυρα κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, σημειώθηκε στις 6:20 το πρωΐ στη συμβολή των οδών Πορφύρα και Δημητρακοπούλου 2 στα Άνω Πατήσια», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. Παναγιώτης Στάθης.

Σύμφωνα με τον κ. Στάθη, ο αστυνομικός, ο οποίος είχε αναλάβει υπηρεσία στις 6 π.μ., δέχθηκε τουλάχιστον 15 – 20 σφαίρες. Δεν υπήρξε προειδοποιητικό τηλεφώνημα, διευκρίνισε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ.

Ο συγκεκριμένος μάρτυρας-στόχος φυλασσόταν σε 24ωρη βάση. Αλλοτε η βάρδια αποτελείτο από δύο άνδρες, άλλοτε από έναν. Δεν υπήρχε συγκεκριμένος αριθμός αστυνομικών σε συγκεκριμένες ώρες.

«Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει ανάληψη ευθύνης για τη συγκεκριμένη επίθεση», ανέφερε ο κ. Στάθης.

Προανάκριση διενεργεί η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία.

Δηλώσεις του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.
Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Βασίλης Τσιατούρας έκανε την εξής δήλωση:
«Ως Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας εκφράζω τη βαθιά οδύνη μου για την δολοφονία του Υπαρχιφύλακα Νεκτάριου Σάββα, ύστερα από την άνανδρη εγκληματική επίθεση που έγινε εναντίον του το πρωί.
Η Ελληνική Αστυνομία το ηθικό της οποίας είναι υψηλό γιατί υπηρετεί με προσήλωση ηθικές αξίες της κοινωνίας, θα πράξει το καθήκον της για την αποκάλυψη των δολοφόνων και την παραπομπή τους στη Δικαιοσύνη.

«Στην οικογένεια του ηρωικού αστυνομικού, στην τραγική σύζυγό του, στους γονείς και το ανήλικο παιδί του δηλώνω με συγκίνηση, ότι θα σταθούμε δίπλα, ως Μεγάλη Αστυνομική Οικογένεια».

Προειδοποίησαν σε προηγούμενη προκήρυξη
Η προκήρυξη που έστειλε στα «ΝΕΑ» η ΣΕXΤΑ Επαναστατών για την επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού στις 4 Φεβρουαρίου είχε ως εξής:
«ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΟΠΛΙΖΟΝΤΑΙ πεθαίνουν. Όσοι δεν πεθαίνουν είναι θαμμένοι ζωντανοί στις φυλακές, στα αναμορφωτήρια, στα πέτρινα φέρετρα των νέων στεγαστικών προγραμμάτων, στα ασφυκτικά σχολεία, στις κατακαίνουργιες κουζίνες και κρεβατομαρες, τις γεμάτες χαριτωμένα έπιπλα αγορασμένα επί πιστώσει.”(RΑF Φράξια Κόκκινος Στρατός)
Μετά τις πρόσφατες επισκέψεις του υφυπουργού δημόσιας τάξης Μαρκογιαννάκη και του προέδρου του Πασόκ Γιώργου Παπανδρέου σε αστυνομικά τμηματα για την τόνωση του ηθικού της αστυνομίας, αποφασίσαμε και εμείς για τον ίδιο λόγο, τα ξημερώματα της Τρίτης να επισκεφτούμε αιφνιδιαστικά ένα καθόλου τυχαίο Α.Τ., αυτό του Κορυδαλλόυ που απέχει 500 μέτρα απο τα κολαστήρια των φυλακών και να χτυπήσουμε τους τυχαίους μπάτσους που βρίσκονταν εκεί. Στόχος μας ήταν να τους εκτελέσουμε. Γνωρίζαμε οτι στην γωνία του τμήματος βρισκόνταν ο ειδικός φρουρός και συχνά αλλοι δυο-τρεις συνάδελφοι του. Στην επίθεση μας χρησιμοποιήσαμε ένα υποπολυβόλο τύπου scorpion 7.65 mm, ένα πιστόλι των 9 mm καθώς και μια αμυντική χειροβομβίδα που δεν εξεράγη όταν την ρίξαμε καταπάνω τους. Τυχεροί αυτοί, άτυχοι εμείς, την επόμενη φορά δεν θα έχουν την τύχη με το μέρος τους. Οι σφαίρες μας ξεκαθαρίζουν την κατάσταση.”Το οργανωμένο αντάρτικο πόλης είναι ο μόνος δρόμος των επαναστατικών δυνάμεων για την Ανατροπή.”Μια πράξη ξεκάθαρη, που δεν χρειάζεται πολλά λόγια.

Πίστευε κανείς πως θα μιλάγαμε για αγώνα, χωρίς ταυτόχρονα να οπλιστούμε και να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε τα πάντα γι΄αυτόν;
Μήπως τα γαμημένα γουρούνια της αστυνομίας που σκοτώνουν ανενόχλητα, πίστευαν πως θα τους επιτρέπαμε να μας σφάζουν παθητικά σαν τα πρόβατα;
Στην πρώτη μας ενέργεια, ως ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ, στοχοποιήσαμε την αστυνομία. Τώρα είναι οι δικοί μας μαχόμενοι σχηματισμοί ενάντια στο μισθοφορικό στρατό του καθεστώτος. Απο δώ και πέρα η ζωή κάθε μπάτσου κοστίζει όσο και μία σφαίρα, ενώ τα σώματα τους αποτελούν ιδανικό σημείο εξάσκησης σκοποβολής. Καμία θλίψη δεν αξίζει για τα φέρετρα που θ΄αρχίζουν να παρελαύνουν. Οι αστυνομικοί δεν έχουν ούτε όνομα, ούτε ηλικία, έχουν απλώς το βαθμό και τον υπηρεσιακό τους αριθμό. Γι΄αυτό, όπως και τα ντόνατς που τρώνε, έτσι κι αυτοί δεν είναι “ωραίοι” χωρίς μια τρύπα στη μέση.

Σε αυτούς που ήδη αναρωτιούνται, γιατί επιλέξαμε κάποιους τυχαίους μπάτσους κι όχι ένα υψηλόβαθμο στέλεχος, έναν μεγαλοδημοσιογράφο, ένα κρατικό λειτουργό ή έστω ένα καπιταλιστή, τους απαντάμε ότι θα ΄ρθει κι η σειρά τους Επιπλέον, μέσα απ΄την ενέργεια μας αυτή, ξεκινάμε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, χρησιμοποιώντας την τακτική της μόνιμης απειλής. Οι σφαίρες εναντίων ανώνυμων αστυνομικών μεταφέρουν ένα τελεσίγραφο σε όλες τις βαθμίδες των σωμάτων ασφαλείας. Τώρα ο κάθε απρόσωπος μπάτσος πρέπει να γνωρίζει πως ίσως να είναι ο επόμενος στόχος της ΣΕΧΤΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ. Ίσως αυτή τη στιγμή που διαβάζει αυτές τις γραμμές η κάνη ενός όπλου να΄ ναι στραμμένη πάνω του. Αυτά είναι τα “τυχερά” της δουλείας τους.” Όταν έχεις ένα πιστόλι στη ζώνη σου πρέπει να γνωρίζεις τους κινδύνους. Όμως οι μπάτσοι θέλουν να παίρνουν το μισθό τους χωρίς να πληρώνουν τις συνέπειες.”Αρχίστε να υποβάλλετε παραιτήσεις γιατί αλλιώς θα ξεκινήσετε να μετράτε τάφους.

Ίσως κάποιοι να σοκάρονται απ΄την κυνικότητα μας και να μιλάνε για “έλλειψη πολιτικού και ιδεολογικού υπόβαθρου.”Εμείς όμως δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να δικαιολογήσουμε η ακόμα και να επεξηγήσουμε τη δράση μας. Δεν κάνουμε πολιτική, κάνουμε αντάρτικο. Τόσες δεκαετίες τα πολιτικά κόμματα, η δικαστική και εκτελεστική εξουσία απέδειξαν τα συμφέροντα του κατεστημένου που εξυπηρετούν. Η εποχή των αναλύσεων έχει πλέον λήξει...

Ήδη γνωρίζουμε πως μερικές δεκάδες μαχητές, γυναίκες και άντρες, προειτοιμάζονται να περάσουν στη πρώτη γραμμή της ένοπλης αντεπίθεσης.
Τους καλωσορίζουμε.
Υ.Γ: Συμφωνούμε με τους αγωνιστές του επαναστατικού αγώνα για την επιλογή τους να στοχοποιήσουν κι αυτοί την αστυνομία.

Διαφωνούμε όμως στην επιλογή των τοποθεσιών που διάλεξαν για να αναμετρήθουν με τα γουρούνια. Βασική αρχή του αντάρτικου πόλης είναι πως δεν χτυπάμε απ΄τα εδάφη, που αναπτύσσονται οι πολύμορφες διαδικασίες του αγώνα, μετατρέποντας τα σε ευάλωτες ζώνες καταστολής. Αντίθετα, προσβάλλουμε το άβατο του εχθρού. Έτσι συσπειρώνουμε τις δικές μας δυνάμεις και αποφεύγονται καταστάσεις αστυνομικής κατοχής. Ο δεύτερος γύρος του αντάρτικου πόλης ξεκίνησε...
Εκατό λουλούδια άνθισαν, είναι οι εκατό επαναστατικές οργανώσεις.

ΣΕΧΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ

*από την εδημ. "ΤΑ ΝΕΑ" Τετάρτη 17.6.2009

«Ζούμε σε στέγαστρα, όχι σε πραγματικές κατοικίες»

Ο Δ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ ΨΕΓΕΙ ΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ

ΤΗΣ ΚΤΙΣΜΕΝΗΣ ΠΟΛΗΣ


«Τo κράτος θυσιάζει το περιβάλλον για το εμπόριο», λέει μέσα από τα γραπτά του ο Δημήτρης Φατούρος, που επισημαίνει πόσα λείπουν αρχιτεκτονικά από τις πόλεις Όλα αρχίζουν από ένα όραμα. Για μία πόλη με πράσινο, δημόσιους χώρους, δίκτυο πεζοδρόμων, με διάρθρωση του ιστορικού κέντρου και ανάδειξη νέων σημείων του. Μία πόλη όπως η Αθήνα χρειάζεται να αναθερμάνει τη σχέση της με το νερό και να ανοιχτεί προς τη θάλασσα. Γιατί με αυτόν τον τρόπο, λέει ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Φατούρος, η πόλη δεν θα χάσει την ιστορική της μνήμη, συνεχίζοντας τον ρυθμό της στο παρόν. «Δεν συζητώ την οργανωμένη φύση, το πάρκο και τις οργανωμένες ζώνες πράσινου.

Συζητώ την ιστορική φύση. Μπορεί να είναι η θάλασσα, μία παραλία, ένα ποτάμι, βράχοι, ρεματιές. Για παράδειγμα, ένα δώρο στην πόλη είναι η ρεματιά στο Χαλάνδρι, ή το θαλάσσιο μέτωπο προς το Φάληρο. Τέτοια στοιχεία της φύσης τα έχουμε ανάγκη στην καθημερινή ζωή, καθώς διακόπτουν την ομοιομορφία του τεχνητού περιβάλλοντος. Και διηγούνται την ιστορία της άλλης κατάστασης προτού κυριαρχήσει το τεχνητό περιβάλλον των μεγάλων οικιστικών συγκεντρώσεων». Αλλά γιατί να έχει σημασία ένα καθαρό, αδιαμόρφωτο περιβάλλον μέσα σε μία μεγαλούπολη;

Γιατί ο αρχιτέκτονας αναφέρει ότι ο Ιλισός από του Φιξ μέχρι τους Στύλους του Ολυμπίου Διός είναι ένα μεγάλο κανάλι νερού που αναμορφώνει την ποιότητα της περιοχής; Πώς τα κτίρια θα επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους για να ακούσουν τις ανάγκες τους; Ο αρχιτέκτονας που για πολλές δεκαετίες πρόσφερε την εμπειρία του στα κοινά και ως δάσκαλος, αλλά και ως δημόσιος λειτουργός, δεν θα κρύψει τα λόγια του. Στο βιβλίο του «Ίχνος Χρόνου» δείχνει προς τη μεριά του κρατικού μηχανισμού που υποστηρίζει τη λογική των εργολάβων, της κτηματομεσιτείας και της εμπορικής εκμετάλλευσης του χώρου. «Το κράτος ανέχεται την υποβάθμιση του περιβάλλοντος για εμπορευματική ιδιωτική δραστηριότητα. Και αναθέτει στο κάθε άτομο ή τη μικρή κοινωνική ομάδα να αντιμετωπίσει μόνη της τα προβλήματά της.

Η πολιτική εξουσία αφαιρεί από τον εαυτό της την κοινωνική της ευθύνη, δηλαδή τον ρόλο της». Το μάτι του αρχιτέκτονα πέφτει πάνω στους δυσλειτουργικούς χώρους της γειτονιάς από όπου απουσιάζουν παιδότοποι ή είναι βρώμικοι και εγκαταλειμμένοι, στα κατειλημμένα από σταθμευμένα αυτοκίνητα ή τα εμπορεύματα μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρήσεων πεζοδρόμια. Το βλέμμα του ανεβαίνει ψηλά προς τις πολυώροφες πολυκατοικίες των περιοχών μικρομεσαίου οικοδομήματος που γεμίζουν τον ιστό της πόλης με «στέγαστρα και όχι με πραγματικές κατοικίες».

Ο Δημήτρης Φατούρος αναφέρεται σε κατασκευές χωρίς μελέτη, στα υλικά τους και στο κόστος συντήρησής τους, σε δωμάτια με ένα παράθυρο και κακό προσανατολισμό, χωρίς κατάλληλο φυσικό αερισμό. Μπαίνει μέσα σε στενές κουζίνες χωρίς λειτουργικό σχεδιασμό, με ελάχιστο φως και αερισμό. Και αναρωτιέται γιατί κανείς δεν διαμαρτύρεται. Από πού να σχηματίσει ο κάτοικος κριτήρια και άποψη για τη σημασία του τοπίου και του κτιρίου στην ίδια του τη ζωή όταν λείπει η πληροφόρηση για τον ρόλο που έχει ένα κομμάτι γης με πράσινο, το πλάτος του δρόμου, το ύψος του σπιτιού, οι φωταγωγοί, ο ήλιος, ο αερισμός; Η λύση του Δημήτρη Φατούρου είναι η αρχιτεκτονική.

Κι επισημαίνει τους σύγχρονους Έλληνες αρχιτέκτονες που εκπαιδεύουν τους κατοίκους με τα έργα τους δημόσια και ιδιωτικά για τη λειτουργία της πόλης (βλ. γράφημα). «Οι δύο κατευθύνσεις της νέας πραγματικότητας, τα άυλα μέσα και η νέα τεχνολογική δύναμη των κατασκευών και των υλικών ανοίγουν δυνατότητες για την αρχιτεκτονική. Ο αρχιτέκτονας πρέπει να τις αξιολογήσει για να στηρίξει το έργο του στα σύνθετα κριτήρια της ποιότητας της καθημερινής ζωής», επισημαίνει ο Δημήτρης Φατούρος.

ΙΝFΟ
Το «Ίχνος Χρόνου. Αφηγήσεις για τη νεώτερη ελληνική αρχιτεκτονική», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Με μια ματιά

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 Καθηγητής και πρύτανης στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Έχει μελετήσει πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια όπως το Κλειστό Κολυμβητήριο Πειραιά, τα μουσεία Καβάλας και Φιλίππων, την Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας Στα κείμενά του αναφέρεται στην τέχνη, την αισθητική και τον πολιτισμό Η μεταφορά της Σχολής Καλών Τεχνών στην Πειραιώς ήταν η ιδέα του για να αποκτήσει πολιτιστικό χαρακτήρα η πρώην βιομηχανική ζώνη του κέντρου.

* Της Έφης Φαλίδα - ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην εφημ. "ΤΑ ΝΕΑ" Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Αθήνα, ένα χωριό που έγινε πρωτεύουσα...

Η μεταμόρφωση της πόλης από το 1855 ως το 1955

μέσα από φωτογραφίες της Συλλογής Τρίπου που εκτίθενται στο Μουσείο Μπενάκη

Ηταν μικρή, σχεδόν στο μέγεθος ενός χωριού. Οι δρόμοι της ήταν χωμάτινοι, οι υποδομές κοινής ωφελείας άγνωστες και το μόνο που σηματοδοτούσε τη διαφορετικότητά της ήταν οι αρχαιότητες, σκορπισμένες κυριολεκτικά σε κάθε σημείο της. Η Αθήνα των μέσων του 19ου αιώνα, έχοντας βγει από σκλαβιά αιώνων και από έναν ισοπεδωτικό πόλεμο, μόλις άρχιζε να δημιουργεί την αστική της ταυτότητα.

Στην έκθεση φωτογραφιών που προέρχονται από τη Συλλογή Κωνσταντίνου Τρίπου και παρουσιάζονται στο Μουσείο Μπενάκη η καταγραφή των αλλαγών στο αστικό τοπίο της Αθήνας αρχίζει από εκείνη την εποχή για να συνεχιστεί ως τα μέσα του 20ού αιώνα.

Πρόκειται για ένα φωτογραφικό ταξίδι, μέσα από σπάνιο υλικό, στις «Μεταμορφώσεις του αστικού τοπίου της Αθήνας», όπως είναι ο τίτλος της έκθεσης, που ξεκινά το 1855 και φθάνει ως το 1955. Μια περιήγηση που ξαφνιάζει, αν και όχι πάντα ευχάριστα. Γιατί οι αλλαγές κάποτε έγιναν με κόστος...

«Οι παλαιές φωτογραφίες πάντα μας εκπλήσσουν εξαιτίας των ραγδαίων αλλαγών που υφίσταται το αστικό τοπίο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την Αθήνα, που μέσα σε λίγα χρόνια από κωμόπολη πήρε τον τίτλο της πρωτεύουσας του νεοελληνικού κράτους και στη συνέχεια μετατράπηκε σε μεγαλούπολη» σημειώνει η καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής στο ΕΜΠ και υπεύθυνη των Αρχείων Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη κυρία Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη στον πρόλογο της έκδοσης που συνοδεύει την έκθεση.

Η οδός Αιόλου (περ. 1900).

«Η πρώτη εξ αριστερών οικία είναι η αγορασθείσα υπό της Εθνικής Τραπέζης εις την οδόν Αιόλου τοιαύτη, ήτις μεταξύ του 1850 και 1865 ήτο το Ξενοδοχείο της Αγγλίας του Φρ. Φεράλδη και κατόπιν το “Εμπορικόν Λύκειον του Π. Αντωνιάδη” και κατεδαφίσθη τω 1900»

Στις φωτογραφίες που άρχισε να συλλέγει από το 1920 και επί μισό αιώνα ο Κωνσταντίνος Τρίπος (1880-1977), διαβλέποντας έγκαιρα την τεκμηριωτική σημασία τους, καταγράφονται όλα τα στάδια των «μεταμορφώσεων». Τα αρχαία μνημεία μονοπωλούν κατ΄ αρχάς το ενδιαφέρον των φωτογράφων, η Αθήνα περιορίζεται γύρω από την Ακρόπολη και τα πρώτα νεοκλασικά προβάλλουν ολοκαίνουργια. Στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη ορίζεται γύρω από την Ομόνοια, υπάρχουν εμπορικοί πάροδοι- οι διαμορφωμένες πλέον λεωφόροι Σταδίου και Πανεπιστημίου-, το Στάδιο, ενώ καταγράφονται και οι παρυφές της (Σχολή Ευελπίδων, Αμπελόκηποι, Παγκράτι)

Η λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας (περ. 1925)

με την οικία Ράλλη-Σκαραμαγκά (πιθανόν έργο του Αριστοτέλη Ζάχου), που κατεδαφίστηκε το 1955 και στη θέση του κτίστηκε πολυώροφο κτίριο το οποίο στεγάζει το υπουργείο Εσωτερικών. Δεξιά της, η οικία Χαροκόπου-Εμμανουήλ Μπενάκη (σήμερα Μουσείο Μπενάκη), έργο του Αναστάση Μεταξά αλλά και τα προάστια (Κηφισιά, Νέο Φάληρο, Τατόι).

Οι σαρωτικές αλλαγές που έρχονται στα μεταπολεμικά κυρίως χρόνια (διάνοιξη λεωφόρων, κατεδάφιση νεοκλασικών οικιών, ανοικοδόμηση πολυώροφων κτιρίων) απαθανατίζονται από φωτορεπόρτερ σύγχρονους του συλλέκτη. Και αυτός παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, συχνά με ανησυχία.

Ο Κωνσταντίνος Τρίπος, πέραν της συλλογής υλικού (φωτογραφίες, λευκώματα, επιστολικά δελτάρια), δεν παρέλειψε ποτέ την ταξινόμησή του, τον σχολιασμό και τον εμπλουτισμό του με πληροφορίες. Ας σημειωθεί ότι το 2005 η κόρη του κυρία Κλειώ Τρίπου-Μποσταντζόγλου εμπιστεύθηκε αυτή τη συλλογή στο Μουσείο Μπενάκη. «Συλλογή που δημιουργήθηκε με εκπληκτική γνώση, μοναδική συναίσθηση ευθύνης και συστηματική αναζήτηση» όπως σημειώνει ο διευθυντής του μουσείου κ. Αγγελος Δεληβορριάς . Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 14 Ιουνίου.

* ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ Τετάρτη 13 Μαΐου 2009 από την εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ"

Μαριναλέδα στην Ανδαλουσία, μία αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα 2.700 ανθρώπων περικυκλωμένη από ελαιώνες...

Η κοινότητα Μαριναλέδα (Marinaleda), το μικρό "γαλατικό χωριό" που αντιστάθηκε στην επέλαση του καπιταλισμού αποδεικνύει ότι η παέγια μπορεί να τρώγεται πάντα ζεστή αλλά η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο…
Εν μέσω κρίσης ο γραφικός "κομμουνιστικός παράδεισος" της Ανδαλουσίας που εδώ και δεκαετίες χλευάζει τις αξίες της ελεύθερης αγοράς γίνεται σήμερα νούμερο ένα προορισμόςγια τους άνεργους και άστεγους Ισπανούς Πόλος έλξης Μία αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα 2.700 ανθρώπων περικυκλωμένη από ελαιώνες η Μαριναλέδα υπερηφανεύεται ότι ≪έχει εμβολιαστεί απέναντι στην ύφεση που πλήττει τη χώρα της Ιβηρικής. Την ώρα που η ανεργία στην Ισπανία άγγιξε πρόσφατα το ποσοστό ρεκόρ του 17,4% και η ≪φούσκα≫ του κτηματομεσιτικού κλάδου έσκασε με θόρυβο, το γραφικό χωριουδάκι γίνεται πόλος έλξης.
Η Βανέσα Ρομέρο είναι μία απότους δεκάδες Ισπανούς που τους τελευταίους μήνες ≪τα μάζεψαν≫ και εγκατέλειψαν τη Βαρκελόνη και άλλες μεγάλες ισπανικές πόλεις για να εγκατασταθούν εκεί. Το Νοέμβριο απολύθηκε από το εργοστάσιο στο οποίο εργαζόταν και ο σύζυγός της ήταν ένα απότα χιλιάδες θύματα της κρίσης στον κατασκευαστικό κλάδο. Σήμερα και οι δύο εργάζονται για την "κοινότητα" και κερδίζουν περί τα 1.100 ευρώ έκαστος.

Juán Manuel Sánchez Gordillo,

Alcalde de Marinaleda.....

Ποιο είναι, λοιπόν, το μυστικό της Μαριναλέδα;
Η συνταγή είναι απλή απαντάει ο εγκέφαλος του εγχειρήματος ο δήμαρχος της πόλης Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γορδίγιο, ως άλλος… Φιντέλ Κάστρο.Την ώρα που η υπόλοιπη Ισπανία έπαιρνε χαμηλότοκα δάνεια για να αγοράσει υπερτιμημένα σπίτια, οι κάτοικοι της Μαριναλέδα έχτιζαν μόνοι τους σπίτια με φθηνάυλικάτηςκοινότηταςκαι με βοήθεια από τους συμπατριώτες τους Οταν, μάλιστα, κάποιος έχανε τη δουλειάτου, τον προσλάμβανε αμέσως ο "συνεταιρισμός".
Οι άνθρωποι εκεί χτίζουν μόνοι τους εργατικές κατοικίες καλλιεργούν λαχανικά και απολαμβάνουν τα οφέλη μιας ήρεμης και ασφαλούς ζωής σε μια πόλη χωρίς Αστυνομία.
Η ≪κομμουνιστική επανάσταση≫ ξεκίνησε το 1991, όταν η τοπική κυβέρνηση με τη βοήθεια των κατοίκων απαλλοτρίωσε την περιουσία ενός αριστοκράτη τηςπεριοχής και την παραχώρησε στην κοινότητα. Εκτοτε μετατράπηκε σε σύμβολο της επανάστασης…
Πρωτεργάτης της ο επί τρεις δεκαετίες δήμαρχος της Μαριναλέδα, μια αγαπητή όσο και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. "Ολοι πίστευαν ότι η αγορά είναι ο Θεός που κάνει τα πάντα να δουλεύουν στην εντέλεια. Το να μιλάει κανείς για παρέμβαση του κράτους στην οικονομία ισοδυναμούσε κάποτε με θανάσιμο αμάρτημα.
Τώρα διαπιστώνουμε ότι ο άνθρωπος πρέπει να βάλει χέρι στην οικονομία", λέει ο 53χρονος κ. Γορδίγιο, ένας εκκεντρικός λαϊκιστής ηγέτης με δικό του εβδομαδιαίο σόου στο τοπικό κανάλι. Εχει φυλακιστεί επτά φορές έχει επιζήσει από δύο απόπειρες δολοφονίας και στηρίζει τον αγώνα αυτοδιάθεσης των Σαχραουί στη Δυτική Σαχάρα!

*της Νατάσας Παυλοπούλου από την εφημ. "Ελεύθερος Τύπος" Σάββατο 9.5.09




Marinaleda, Ισπανία
Mayor - Δήμαρχος
Juan Manuel Sánchez Gordillo (IU)

Marinaleda είναι μια πόλη και municipio της επαρχίας της Σεβίλλης, στην Ανδαλουσία, Ισπανία.
Το 2005 ο πληθυσμός της ήταν 2.655 κατοίκους (1.345 άνδρες, 1.310 γυναίκες).
Η δημοτική έκταση 25 τ.χ. και την πυκνότητα του πληθυσμού είναι 106,2.

Seville
Marinaleda ανήκει στην Comarca της Estepa και βρίσκεται μεταξύ της πόλης και αυτό το τελευταίο Écija, στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας της Σεβίλλης, στη λεκάνη του ποταμού Genil.
Τοπική αυτοδιοίκηση
Marinaleda έχει μακρά παράδοση του κοινωνικοπολιτικού αγώνα από τις γεωργικές εργατών, η οποία έχει επηρεάσει αποφασιστικά την επίτευξη των διαφορετικών πολιτικών και κοινωνικών προκαταβολές.

(Συλλογική για την ενότητα των εργαζομένων - Ανδαλουσίας Αριστερό Μπλοκ), από το 1979 μέχρι το 1986, όταν εντάχθηκε ΤΕΜΑΧΙΣΜΕΝΩΝ Ενωτικής Αριστεράς που έχει έκτοτε το κυβερνών κόμμα (, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης των IU της Τοπικής υποκατάστημα είναι βασικά μέλη των CUT-ΒΑΙ).

Σύνθεση του Δημοτικού Συμβουλίου
Juan Manuel Sánchez Gordillo (Δήμαρχος)
Rafaela Vázquez Jiménez
Rafaela Jiménez Vázquez
Antonio Sánchez Hinojosa
Antonio Sánchez Hinojosa
Juanita Sánchez Aires Juanita Sánchez Aires

* Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

BIENVENIDOS A LA PAGINA OFICIAL DE MARINALEDA, AQUI ENCONTRARAS TODA LA INFORMACION DE LA COMARCA, DIAGRAMADA EN DIFERENTES SECCIONES UBICADAS EN EL MARGEN IZQUIERDO (DATOS GENERALES, LAS LUCHAS, POLITICA, DEMOCRACIA SOCIAL, FIESTAS E UTOPIA), COMO VERAN CADA VEZ QUE SELECCIONAMOS UNA SECCION DE LAS RECIEN NOMBRADAS SE EXPANDEN HACIA ABAJO LAS SUBSECCIONES PARA UNA MEJOR NAVEGACION. TAMBIEN HAY UNA SECCION DE ACONTECIMIENTOS SEMANALES, DONDE AHI SE IRAN VOLCANDO LAS INFORMACIONES MAS ACTUALIZADAS QUE SUCEDAN EN NUESTRA COMARCA.
http://www.marinaleda.com/

Εφυγε από τη ζωή ο Ευγένιος Σπαθάρης η ψυχή του αγαπημένου μας Καραγκιόζη...

"Πλήρης ημερών έφυγε από τη ζωή το βράδυ του Σαββάτου ο άνθρωπος που μας έμαθε να αγαπήσουμε την φιγούρα του Καραγκιόζη, ο Ευγένιος Σπαθάρης.
Ο καραγκιοζοπαίκτης νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο ΚΑΤ, μετά από μία μοιραία πτώση κατά τη διάρκεια εκδήλωσης.

Η κηδεία του Ευγένιου Σπαθάρη θα πραγματοποιηθεί με δαπάνη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Το Σάββατο 9 Μαϊου 2009 κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"

το πρώτο από τα τέσσερα βιβλία για τον Ευγένιο Σπαθάρη μια καλή δουλειά που δυστυχώς δεν χάρηκε ο μεγάλος καραγκιοζοπαίκτης Ευγένιος αυτή την μέρα διάλεξε να φύγει στους ουρανούς... καλό σου ταξίδι ήρωα των παιδικών μας αναμνήσεων...

Ποιος ήταν ο Ευγένιος Σπαθάρης

Ο Ευγένιος Σπαθάρης γιός του Σωτήρη -από τους παλαιούς μεγάλους καραγκιοζοπαίκτες και γενικότερα του θεάτρου Σκιών- γεννήθηκε στην Κηφισιά τον Ιανουάριο του 1924.
Μετά τις σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου, ήταν ο πατέρας του. Ξεκίνησε την πορεία του δίνοντας ο ίδιος παραστάσεις αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε Πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α. Από τότε έχει δώσει πληθώρα παραστάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών.
Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη , και με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο "Ελληνικό Χορόδραμα", στο Θέατρο Χατζώκου, (Θεσσαλονίκη), στο Θέτρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις "Το ταξίδι", "Το καταραμένο φίδι", "Ο δικτάτωρας", "Ο Αλέκος με τα κυδώνια" κ.α. Κυκλοφόρησε περίπου 15 έργα σε δίσκους και το 1980 άρχιζε να παίζει στη τηλεόραση.
Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ έχει κάνει περιοδείες σε πολλές χώρες. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη.

Τιμήθηκε με το Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.ά. Τέλος το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για την μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.
Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη.