Αυτή την Ελλάδα δεν την αλλάζω με τίποτα...




Σήμερα το μεσημέρι, στην Πλατεία Βικτωρίας, σταμάτησε ένα αυτοκίνητο ακριβώς έξω από την είσοδο μιας πολυκατοικίας. Από μέσα βγήκε μια ηλικιωμένη κυρία με μπαστούνι. Ο οδηγός άνοιξε το πορτ παγκάζ και μία γυναίκα (προφανώς κόρη της) τη βοήθησε να βγάλει κάποιες σακούλες. Υπέθεσα πως η κυρία είναι κάτοικος της περιοχής και επέστρεφε από την κυριακάτικη βόλτα με τα παιδιά της. Η σκέψη μού φάνηκε πολλή γλυκιά. Όμως, η αλήθεια ήταν καλύτερη...
Οι τσάντες αυτές ήταν γεμάτες με σάντουιτς, το καθένα προσεκτικά τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο, κέικ με χαρτοπετσετούλες σε διάφανα σακουλάκια, σταφιδόψωμα, βραστά αυγά, μπουκαλάκια με νερό. 
Η ηλικιωμένη κυρία τα παρέδωσε στους εθελοντές που μαγείρευαν εκείνη την ώρα για τους πρόσφυγες κι έφυγε αθόρυβα. Η κόρη της γύρισε απλά και μας είπε: «Είναι 92 χρονών. Εκείνη μας ζήτησε να έρθουμε». Αυτή την Ελλάδα δεν την αλλάζω με τίποτα...

Φωτογραφίες: Οδυσσέας Γαλανάκης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πρώτα ονομάστηκε κήπος των Μουσών μετά πλατεία Ανακτόρων και στο τέλος πλατεία Συντάγματος.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ: Μας παίρνουν τηλέφωνο οι υπάλληλοι τηλεφωνητές και λένε ότι τηλεφωνούν από το δικηγορικό γραφείο της Βαρελά, της Ευτυχίδου, του Κοντογεωργίου και άλλων δικηγόρων υπαλλήλων των Σιούφηδων

Οι πρώτοι ξένοι περιηγητές στην Αθήνα στα μέσα του 19ου αιώνα