Κεχαγιάδες Λήμνου, από την ετήσια παράσταση συλλόγου παραδοσιακών χορών, στο θέατρο "Δόρα Στράτου" στην Αθήνα

Βασίλης Πρωτόπαπας‎

Φίλοι Φωτογραφικής Ομάδας Λήμνου-Friends of Lemnos Photography Group

Κεχαγιάδες Λήμνου, από την ετήσια παράσταση συλλόγου παραδοσιακών χορών, στο θέατρο "Δόρα Στράτου" στην Αθήνα.

http://vasilpro.blogspot.gr/2015/06/blog-post_15.html

L’ Humanίté: Πρέπει ο ελληνικός λαός να βοηθηθεί

Για μια Ευρώπη των λαών

Μανιφέστο της Ευρώπης των λαών

Ο ελληνικός λαός δεν είναι υπόλογος για την χρεοκοπία του κράτους του. Εντούτοις οι οικονομικές Αγορές, οι διεθνείς Οργανισμοί έχουν στόχο να τον συντρίψουν οικονομικά. Η ΕΚΤ χορηγεί πάμπολα δάνεια με επιτόκιο 1% στις τράπεζες, που με τη σειρά τους δανείζουν με επιτόκιο 4% – 8%. Η Ελλάδα θα πρέπει να λαμβάνει δάνεια με επιτόκιο όχι πάνω από 1% – χωρίς άλλους όρους παρά για τη διατήρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων, της εργασίας και των υπηρεσιών του κράτους. Όλοι οι λαοί της Ευρώπης απειλούνται από τα μέτρα λιτότητας. Η ευρωπαϊκή Ένωση και όλα τα κράτη μέλη πρέπει να κινητοποιηθούν για να προασπίσουν τις τύχες μιας Ευρώπης των λαών.

____________

https://rainydi.wordpress.com/2015/06/13/for-a-europe-of-people/

"Κραυγή αγωνίας" του διοικητή του νοσοκομείου Ελπίς, Θεόδωρου Γιάνναρου

Μαρία Ιωάννης Αφοξενίδου-Αλεξανδράκη 

 Αθήνα · 

«10.000 αυτοκτονίες σε πέντε χρόνια, η τελευταία ήταν του παιδιού μου»

Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία του διοικητή του νοσοκομείου Ελπίς, Θεόδωρου Γιάνναρου στη ιστοσελίδα της ιταλικής εφημερίδας Corriere Della Sera. «Ο γιος μου ήταν 26 χρονών..Πριν λίγες μέρες πήρε τη ζωή του...είναι το τελευταίο θύμα σε μια λίστα ατελείωτη...»

«Από την αρχή της κρίσης, το 2011 έχασαν τη ζωή τους περίπου 10.000 άτομα, αυτοκτόνησαν. Είναι μια μεγάλη πόλη, όχι ένα χωριουδάκι. Μια μεγάλη πόλη εξαφανίσθηκε από τον χάρτη, ο γιος μου ήταν ένας από αυτούς... Δεν ξέρω με ποιον τρόπο κάποιος μπορεί να εξηγήσει αυτό που συνέβη. 

Πολλά άτομα προσπάθησαν να αυτοκτονήσουν, αλλά τους έσωσαν, ενώ δέκα χιλιάδες έχουν ήδη πεθάνει.Τώρα οι τράπεζες άρχισαν να παίρνουν τα σπίτια μας. Πόσους άλλους νεκρούς χρειάζονται για να καταλάβουν;.Σκέφτομαι συνεχώς αυτούς τους 10.000 νεκρούς που τερμάτισαν τη ζωή τους μέσα στη σιωπή. 

Σκέφτομαι τον γιο μου. 

Και σκέφτομαι ότι εάν στη Γερμανία πέθαινε ένα σκυλί με κακό τρόπο τότε θα ήταν σε όλες τις εφημερίδες και θα συζητιόταν στις τηλεοράσεις. Μα έχετε ακούσει ποτέ να μιλάνε για τους δικούς μας νέους, τους δικούς μας ηλικιωμένους που αυτοκτόνησαν; Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία είχε 20.000 νεκρούς, αλλά εκείνα ήταν χρόνια πολέμου. Τι προκάλεσε αυτή τη δική μας σφαγή;  Είναι μια ερώτηση στην οποία δεν μπορώ να απαντήσω... 

Μπορώ μόνο να πω ότι αυτή τη στιγμή

ντρέπομαι που είμαι Ευρωπαίος. 

Μόλις έρθουν ασθενείς με ρωτάνε: τι πρέπει να πληρώσω για να εγχειριστώ εδώ; Τίποτα, απαντάω, είναι δημόσιο νοσοκομείο. Μετά μου δείχνουν το εισιτήριο που έχουν πάρει και καταλαβαίνω η λίστα αναμονής μοιάζει ατελείωτη.... μα με ένα καλό «φακελάκι» μπορείς να μπεις μπροστά στη σειρά. 

Αυτά τα χρόνια με πλησίασαν από όλα τα κόμματα, αλλά έχω προσπαθήσει να μείνω ένας ελεύθερος άνθρωπος και να μη συμπορευτώ με κανέναν. Εξακολουθώ να παραμένω εδώ, να εργάζομαι για 1.400 ευρώ τον μήνα, πέντε φορές λιγότερο απ' ότι κάποια χρόνια πριν. Δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να έχει την πολυτέλεια ενός αυτοκινήτου, κινούμαι με δίκυκλο. Πριν ο γιος μου φύγει με αυτό τον τρόπο, αισθανόμουν ακόμη προνομιούχος...» 

____________________

* από την www.efsyn.gr

«Η συμφωνία που μας προσφέρθηκε δεν είναι βιώσιμη»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

varoufakis2-630.jpg

«Ο ελληνικός λαός αξίζει να είναι αυτή η τελευταία διαπραγμάτευση», υποστήριξε

 ο Γιάνης Βαρουφάκης | AP Photo/Petros Giannakouris

Συντάκτης: efsyn.gr

«Η συμφωνία που μας προσφέρθηκε, σε απάντηση της δικής μας πρότασης, είναι μια συμφωνία που δεν είναι βιώσιμη», δήλωσε, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο Γιάνης Βαρουφάκης και επισήμανε ότι σε αυτό δεν διαφώνησε και ο Γερμανός ομόλογός του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, με τον οποίο συναντήθηκε νωρίτερα σήμερα.

«Έθεσα στον κ. Σόιμπλε την άποψή μας, ότι η συμφωνία που μας προσφέρθηκε, σε απάντηση της δικής μας πρότασης, είναι μια συμφωνία που δεν είναι βιώσιμη. Πρέπει να πω ότι ο δρ Σόιμπλε δεν διαφώνησε, απλά θεώρησε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική», ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών και πρόσθεσε ότι και η ελληνική θέση είναι ότι «εάν συμφωνήσουμε σε αυτά που μας ζητούν, σε έξι, δώδεκα μήνες, θα είμαστε και πάλι εδώ -στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες- να συζητάμε την ελληνική κρίση».

Η ελληνική κυβέρνηση, συνέχισε, «θέλει μια συμφωνία-επίλυση. Να είναι αυτή η τελευταία διαπραγμάτευση. Ο ελληνικός λαός το αξίζει». Εμφανίστηκε μάλιστα πεπεισμένος ότι αυτό μπορεί να γίνει: «Θεωρούμε ότι οι ηγέτες μας μπορούν να αποφασίσουν μέσα σε μερικές ώρες, εφόσον συνευρεθούν και έχουν την πολιτική βούληση να το κάνουν. Η πολιτική ηγεσία της Ευρώπης έχει ιστορική ευθύνη απέναντι σους ευρωπαϊκούς λαούς, να βρει αυτή την συμφωνία τώρα».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το εάν είναι αισιόδοξος για την επιτυχή κατάληξη της διαπραγμάτευσης, ο Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε «κάποιες στιγμές περισσότερο από άλλες», για να καταλήξει: «Δεν έχει όμως σημασία τι ψυχανεμιζόμαστε. Αυτό που έχει σημασία είναι εμείς οι πολιτικοί της Ευρώπης να αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στον ιστορικό ρόλο που μας έχει τάξει η Ευρώπη».

Ο υπουργός Οικονομικών εξέφρασε ακόμη την ικανοποίησή του για τις επαφές που πραγματοποίησε χθες στο Βερολίνο, με εκπροσώπους του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) της Αριστεράς (Die Linke) και των Πρασίνων, αλλά και για την συζήτηση που ακολούθησε την ομιλία του, απόψε, στο Ίδρυμα Hans Boeckler, στην οποία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων και βουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), oι Ραλφ Στέγκνερ και Κλάους-Πέτερ Βιλς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Χρέος, ανάπτυξη και επενδυτικό πακέτο προτάσσει ο Γ. Βαρουφάκης

Υστατες προσπάθειες

http://www.efsyn.gr/arthro/i-symfonia-poy-mas-prosferthike-den-einai-viosimi

Monde Diplomatique: Ο Στέλιος Κούλογλου για «το σιωπηλό πραξικόπημα»

Άρθρο

Ολοσέλιδο άρθρο του Στέλιου Κούλογλου φιλοξενεί η γαλλική εφημερίδα Le monde diplomatique, στο τεύχος της που μόλις κυκλοφόρησε. To άρθρο με τίτλο «Ελλάδα: το σιωπηλό πραξικόπημα», περιγράφει τις προσπάθειες στραγγαλισμού της ελληνικής οικονομίας, όπως αυτές έχουν μεθοδευθεί ήδη από την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου μέχρι σήμερα από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αναλύει επίσης την εκστρατεία την οποία έχουν εξαπολύσει ενάντια στην ελληνική κυβέρνηση τα εγχώρια και τα διεθνή ΜΜΕ, με πρωτεργάτη τον κίτρινο γερμανικό τύπο και με στόχο την παραπλάνηση της διεθνούς κοινής γνώμης και την πρόκληση πανικού στην Ελλάδα.

Στην Αθήνα, «όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν», όπως λέει ένα παραδοσιακό ελληνικό τραγούδι, ξεκινάει το άρθρο. Τέσσερις μήνες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα μετά την πτώση της δικτατορίας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) και η Νέα Δημοκρατία (δεξιά), έχουν χάσει εντελώς την αξιοπιστία τους. Η πρώτη κυβέρνηση ριζοσπαστικής αριστεράς στην ιστορία της χώρας, ύστερα από την «κυβέρνηση του βουνού» κατά τα χρόνια της γερμανικής κατοχής, έχει μεγάλη δημοτικότητα. Αλλά αν και κανείς δεν αναφέρει την «τρόικα», λέξη μισητή, γιατί θεωρείται υπεύθυνη για τη σημερινή οικονομική καταστροφή, τα τρία θεσμικά όργανα - Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΕΚΤ) και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) - συνεχίζουν την ίδια πολιτική. Απειλές, εκβιασμοί, τελεσίγραφα: μια άλλη «τρόικα» απαιτεί από την κυβέρνηση του νέου πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, να εφαρμόσει τη λιτότητα που υπάκουα εφάρμοζαν οι προκάτοχοι του.

… Η κατάσταση θυμίζει τη Χιλή στις αρχές του 1970, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ήθελε με κάθε τρόπο την ανατροπή του Σαλβαδόρ Αλιέντε για να εμποδίσει παρόμοιες εκτροπές και αλλού στην πίσω αυλή των ΗΠΑ. «Κάντε την οικονομία να τσιρίξει!» ήταν η εντολή του προέδρου των ΗΠΑ. Μετά από αυτό, τα τανκς του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ πήραν τη σκυτάλη…

Το σιωπηλό πραξικόπημα που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα αντλεί τα όπλα του από ένα πιο σύγχρονο οπλοστάσιο: Από τους οίκους αξιολόγησης έως τα ΜΜΕ διαμέσου της ΕΚΤ. Από τη στιγμή που έχει τοποθετηθεί η θηλιά, η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έχει παρά μόνο δύο επιλογές: ή να στραγγαλίσει την οικονομία, αν επιμείνει στην εφαρμογή του προγράμματος ή να διαψεύσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις και να πέσει, αφού θα την έχουν εγκαταλείψει οι ψηφοφόροι της.

…Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε περιορισμένο περιθώριο ελιγμών. Ο κ. Τσίπρας εξελέγη για να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους που συνδέονταν με τη «βοήθεια» την οποία είχε λάβει η χώρα του. Μέσα στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, ωστόσο, γιατί η ιδέα της εξόδου δεν έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας του πληθυσμού, ο οποίος είχε πειστεί από τα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι ένα Grexit θα αποτελούσε μια βιβλική καταστροφή. Όμως, η συμμετοχή στο ενιαίο νόμισμα χτυπάει και άλλες, υπερευαίσθητες χορδές.

Από την ανεξαρτησία της το 1822, η Ελλάδα ταλαντεύονταν ανάμεσα στο παρελθόν της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον «εξευρωπαϊσμό», έναν στόχο, ο οποίος στα μάτια των ελίτ αλλά και του πληθυσμού σήμαινε πάντα τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την έξοδό της από την υπανάπτυξη. Η συμμετοχή στο «σκληρό πυρήνα» της Ευρώπης  υλοποιούσε, υποτίθεται αυτό το εθνικό ιδανικό. 

...Έχουν λοιπόν ακόμα νόημα οι εκλογές, εάν μια χώρα, σεβόμενη τις υποχρεώσεις της, δεν έχει το δικαίωμα να αλλάξει λίγο την πολιτική της; Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής έχουν έτοιμη την απάντηση. Μήπως αυτοί θα επωφεληθούν περισσότερο από μια αποτυχία της κυβέρνηση Τσίπρα από ότι οι υποστηρικτές του κ. Σόιμπλε στην Αθήνα;

Στέλιος Κούλογλου, Ιούνιος, 2015

Περισσότερες πληροφορίες stelioskouloglou.gr

Το άρθρο του Στέλιου Κούλογλου στη Monde Diplomatique (γαλλικά)  

http://issuu.com/tvxorissinora/docs/monde_diplo/5?e=2936379/13285013

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Στέλιος Κούλογλου είναι Έλληνας δημοσιογράφος. Είναι απόφοιτος της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σπούδασε δημοσιογραφία στο Παρίσι, το Τόκιο και την Ινδία. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 1981 στο περιοδικό Aντί και αργότερα εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα Το Βήμα. Διατέλεσε ανταποκριτής της εφημερίδας Αυγή στο Παρίσι και το 1989

ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΚΛΗΡΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ''ΘΕΣΜΟΙ'' ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ   

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΙΑΔΑΣ( ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) ΝΑ ΠΝΙΞΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΓΙA ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΑΚΕΡΑΙΟ ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ!

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΑΤΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ή ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ.

Τελεσίγραφο για μια συμφωνία που θα περιέχει  σκληρά αντιλαϊκά μέτρα ετοιμάζονται να στείλουν οι «θεσμοί» στην ελληνική κυβέρνηση, προβάλλοντας ωμά πλέον το δίλημμα «ή επώδυνη συμφωνία ή τίποτα»!

Η τριάδα των ιμπεριαλιστών δανειστών (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) αφού μεθοδευμένα προχωρά στην εξάντληση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, τώρα επιχειρεί να «δέσει» χειροπόδαρα τον ελληνικό λαό και τον τόπο με μια συμφωνία πολύχρονης κηδεμονίας και λιτότητας. Κι όλα αυτά για να πληρωθούν στο ακέραιο οι πιστωτές και να αποφύγει την κρίση η ευρωζώνη!

Σύμφωνα με το Reuters, που επικαλείται ευρωπαίους αξιωματούχους, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι και η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ θα συμμετάσχουν σε σύσκεψη «κορυφής», που θα πραγματοποιηθεί στο Βερολίνο, για το ελληνικό ζήτημα, παρουσία της καγκελαρίου της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ, του προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ και του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Στόχος της συνάντησης είναι η διαμόρφωση κοινής θέσης για τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, η οποία, κατά πληροφορίες από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, θα εμπερικλείει σχέδιο συμφωνίας σκληρών προδιαγραφών με την Ελλάδα.

Ξένος αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, δήλωσε στο Bloomberg πως οι πιστωτές συζητούν μια συμφωνία που θα παρουσιαστεί στην Ελλάδα ως ένας τρόπος, τάχα, τερματισμού του αδιεξόδου.

Το ίδιο δημοσίευμα, επικαλείται πρόσωπο με γνώση του θέματος, το οποίο αποκάλυψε πωςαξιωματούχοι, που εκπροσωπούν τους πιστωτές, πέρασαν το Σαββατοκύριακο για να συγκλίνουν σε όλα τα θέματα που σχετίζονται με την ελληνική αξιολόγηση.

«Η κοινή θέση (των θεσμών) μπορεί να κοινοποιηθεί στον Τσίπρα από τους ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες» ανέφερε η ίδια πηγή.

Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος της Κομισιόν Μίνα Αντρέεβα επιβεβαίωσε εμμέσως τις πληροφορίες αυτές. «Εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι θα προταθεί στην Ελλάδα μια κοινή συμφωνία εκ μέρους των τριών θεσμών» δήλωσε.

Η εκπρόσωπος δεν επιβεβαίωσε (μίλησε για «εγγραφολογία») την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου εγγράφου συμφωνίας τύπου MOU (Memorandum of Understanding), δηλαδή Μνημονίου.

Άλλες πληροφορίες, ανέφεραν ότι η συμφωνία που ενδεχομένως προταθεί στην Αθήνα θα έχει το χαρακτήρα «take it or leave it» (σ.σ. ή αυτό ή τίποτα), δηλαδή τελεσιγράφου!

Σ΄ αυτές τις κρίσιμες στιγμές που οι εκβιασμοί των δανειστών γίνονται όλο και πιο απροκάλυπτοι, ένα μόνο δρόμο έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση και αυτό θα πράξει: Να απορρίψει τα «τροϊκανά» τελεσίγραφα, να στηριχτεί στο λαό και να δηλώσει προς κάθε κατεύθυνση πως η όποια συμφωνία είτε θα είναι συμβατή με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και τη λαϊκή εντολή της 25^η Ιανουαρίου, είτε δεν θα υπάρξει.

Η χώρα, άλλωστε, έχει ορατές από όλους εναλλακτικές λύσεις που, παρά τις προσωρινές δυσκολίες, μπορούν να δώσουν ελπίδα και προοπτική στον ελληνικό λαό και να ανορθώσουν την οικονομία του τόπου. Και αυτό ακριβώς είναι που τρέμουν οι δανειστές και επιχειρούν να εκβιάσουν τη χώρα με ιταμά τελεσίγραφα.

ΣΠΥΡΟΣ  ΒΡΑΝΑΣ

Τρίτη 2  Ιουνίου  2015

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=20756%3Asunantisi-korufis&catid=81%3Akivernisi&Itemid=198

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στη συμφωνία με τους δανειστές: Ανάγκη καθαρής απάντησης

         ΠΟΛΙΤΙΚΗ    

Του Αντώνη  Νταβανέλλου | 27.05.2015

Τις τελευταίες ημέρες ένα μπαράζ δημοσιευμάτων του εγχώριου και διεθνούς Τύπου ζητά «εκκαθαρίσεις» στον ΣΥΡΙΖΑ, αναδεικνύοντας τη διαγραφή ριζοσπαστικών στελεχών του ως προϋπόθεση για να μπορέσει η κυβέρνηση να υπογράψει τη συμφωνία με τους δανειστές.

Το αί­τη­μα αυτό –που πα­ρε­μπι­πτό­ντως, θα έπρε­πε να είχε ήδη λάβει την αρ­μό­ζου­σα απά­ντη­ση από τα «επι­τε­λεία» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ– προει­δο­ποιεί για το χα­ρα­κτή­ρα της συμ­φω­νί­ας, όπως οι δα­νει­στές, του­λά­χι­στον, την προ­βλέ­πουν και την εκτι­μούν. 

Όμως ανά­λο­γη προει­δο­ποί­η­ση προ­κύ­πτει και από την πο­ρεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και από τη (δη­μό­σια) ενη­μέ­ρω­ση γι’ αυτές.

Οι «θε­σμοί», μετά τη συμ­φω­νία- πα­γί­δα της 20ής Φλε­βά­ρη, έχουν οδη­γή­σει την κυ­βέρ­νη­ση σε ασφυ­ξία ρευ­στό­τη­τας. Σε αυτό το ση­μείο, έχο­ντας την πρω­το­βου­λία των κι­νή­σε­ων, εμ­φα­νί­ζο­νται να μπο­ρούν να επι­λέ­ξουν είτε την επι­βο­λή μιας μνη­μο­νια­κής συμ­φω­νί­ας, είτε την πυ­ρο­δό­τη­ση μιας «προ­σω­ρι­νής» κρί­σης με στόχο την αμ­φι­σβή­τη­ση ή και την ανα­τρο­πή των πο­λι­τι­κών δε­δο­μέ­νων που δη­μιούρ­γη­σαν οι εκλο­γές της 25ης Γε­νά­ρη.

Απ’ ό,τι φαί­νε­ται, το κα­λύ­τε­ρο σε­νά­ριο μιας συμ­φω­νί­ας που θα απο­δέ­χο­νταν οι δα­νει­στές έχει το εξής ελά­χι­στο όριο «πα­ρα­χω­ρή­σε­ων» προς την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση: α) Σχε­τι­κά μικρά πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα για τα επό­με­να χρό­νια β) Όχι νέες πε­ρι­κο­πές στους μι­σθούς και στις συ­ντά­ξεις. 
Μια τέ­τοια συμ­φω­νία θα πε­ριό­ρι­ζε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στη δια­χεί­ρι­ση της ση­με­ρι­νής υπάρ­χου­σας κα­τά­στα­σης, δεν θα ζη­τού­σε δη­λα­δή την επι­δεί­νω­σή της. Όμως η υπάρ­χου­σα κα­τά­στα­ση σή­με­ρα είναι η βάρ­βα­ρη υπερ­λι­τό­τη­τα, που δια­μόρ­φω­σαν τα μνη­μό­νια 1 και 2. Καθώς ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν είναι κόμμα υπο­ταγ­μέ­νο στη λι­τό­τη­τα, θα αντι­με­τώ­πι­ζε ανυ­πέρ­βλη­τες πο­λι­τι­κές δυ­σκο­λί­ες αν υπο­χρε­ω­νό­ταν να απο­δε­χτεί τη δια­χεί­ρι­σή της, έστω με­σο­πρό­θε­σμα. 

Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο που η προ­τει­νό­με­νη συμ­φω­νία δεν δια­σφα­λί­ζει ούτε καν τη ση­με­ρι­νή υπάρ­χου­σα κα­τά­στα­ση. Με τρό­πους υπό­γειους οδη­γεί σε επι­δεί­νω­σή της, επι­δεί­νω­ση που θα γίνει κα­τα­νοη­τή από τις λαϊ­κές μάζες μέσα από τις σκλη­ρές κα­θη­με­ρι­νές εμπει­ρί­ες. Για πα­ρά­δειγ­μα, μπο­ρεί να μη μειω­θούν πε­ραι­τέ­ρω οι μι­σθοί, αλλά αν αυ­ξη­θεί το προσ­δο­κώ­με­νο έσοδο από τον ΦΠΑ κατά 800 εκατ. ευρώ, αυτό θα προ­κα­λέ­σει μεί­ω­ση του πραγ­μα­τι­κά δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος κυ­ρί­ως των ερ­γα­τι­κών νοι­κο­κυ­ριών. Η κατ’ ουσία δια­τή­ρη­ση του αντι­δρα­στι­κού φόρου ΕΝΦΙΑ μπο­ρεί να μην απο­τε­λεί «νέο μέτρο», όμως επι­φέ­ρει νέες απώ­λειες στα ει­σο­δή­μα­τα των λαϊ­κών τά­ξε­ων και των με­σο­στρω­μά­των. Η ενο­ποί­η­ση των ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων μπο­ρεί να μην επι­φέ­ρει άμεσα μεί­ω­ση συ­ντά­ξε­ων (που έχουν ήδη μειω­θεί) στα λε­γό­με­να «ευ­γε­νή» τα­μεία, όμως οδη­γεί στη συ­ντρι­βή όποιων κα­τα­κτή­σε­ων έχουν απο­μεί­νει στην πε­ρί­θαλ­ψη. Και πάνω απ’ όλα είναι, ασφα­λώς, οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις (των λι­μα­νιών, των αε­ρο­δρο­μί­ων, της δη­μό­σιας γης κ.ο.κ.) που απο­τε­λούν μια «κόκ­κι­νη γραμ­μή» που η Αρι­στε­ρά δεν μπο­ρεί να απο­σύ­ρει με κα­νέ­να πρό­σχη­μα. 

Η συμ­φω­νία που συ­ζη­τούν, λοι­πόν, οι δα­νει­στές είναι μια μνη­μο­νια­κή συμ­φω­νία. Πολ­λοί σύ­ντρο­φοι ζη­τούν να συ­νε­χί­σου­με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Τυ­πι­κά μπο­ρού­με, για ελά­χι­στες ακόμα ημέ­ρες. Ου­σια­στι­κά, η γνώμη μου είναι ότι ήρθε η ώρα να αντι­με­τω­πί­σου­με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: Να πούμε ένα κα­θα­ρό «όχι» σε αυτήν τη συμ­φω­νία και να αφιε­ρώ­σου­με τις δυ­νά­μεις μας στην πο­λι­τι­κή οι­κο­δό­μη­ση της εναλ­λα­κτι­κής λύσης.

Αν, αντί­θε­τα, δε­χτού­με μιαν ανά­λο­γη συμ­φω­νία, θα πρέ­πει να συ­νυ­πο­λο­γί­σου­με ότι θα είναι ανα­πό­φευ­κτα συν­δε­δε­μέ­νη με πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Η εξα­σθέ­νη­ση των σχέ­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με την ερ­γα­τι­κή-λαϊ­κή βάση που αυτός εκ­προ­σω­πεί (πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο αν αυτή συν­δυα­στεί με το σε­νά­ριο «εκ­κα­θά­ρι­σης»-διά­σπα­σης που τα μί­ντια ασύ­στο­λα υπο­στη­ρί­ζουν...) θα φέρει πολύ κοντά την ανά­γκη «διεύ­ρυν­σης» της κυ­βέρ­νη­σης προς το «σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρο» στρα­τό­πε­δο (Πο­τά­μι;). Και αυτό θα είναι ένα πρώτο βήμα προς την κα­τεύ­θυν­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης Εθνι­κής Ενό­τη­τας που τόσο επι­θυ­μούν οι «θε­σμοί» ως απά­ντη­ση στην ερ­γα­τι­κή-λαϊ­κή ψήφο της 25 Γε­νά­ρη. Οι αντί­στοι­χες δη­λώ­σεις της Ντό­ρας Μπα­κο­γιάν­νη, αυτής της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης γκου­ρού της Κε­ντρο­δε­ξιάς, την επό­με­νη ημέρα της ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δεν αφή­νουν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο αμ­φι­βο­λί­ας για το σχε­δια­σμό. 

Το σε­νά­ριο της «αρι­στε­ρής πα­ρέν­θε­σης» παίρ­νει σή­με­ρα διπλή μορφή: Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως Αλιέ­ντε, δη­λα­δή η προ­ο­πτι­κή της άμε­σης ανα­τρο­πής της κυ­βέρ­νη­σης της Αρι­στε­ράς, με εκ­βια­στι­κές και πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κές μορ­φές λι­γό­τε­ρο ή πε­ρισ­σό­τε­ρο «βε­λού­δι­νες». β) Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ως Πρό­ντι, δη­λα­δή η προ­ο­πτι­κή της με­τα­τό­πι­σης της κυ­βέρ­νη­σης σε σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή, μέσω της απο­δο­χής μιας μνη­μο­νια­κής συμ­φω­νί­ας, που πάλι οδη­γεί στην ανα­τρο­πή της, αλλά σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση και σε μια δια­λυ­τι­κή κρίση του «κοι­νω­νι­κού» και «κομ­μα­τι­κού» ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. 

Από αυτόν τον φαύλο κύκλο πρέ­πει να βγού­με επει­γό­ντως. Οι συ­ντε­ταγ­μέ­νες της εξό­δου είναι γνω­στές σε όλους μας: Απόρ­ρι­ψη της μνη­μο­νια­κής συμ­φω­νί­ας. Στάση πλη­ρω­μής το­κο­χρε­ο­λυ­σί­ων στους διε­θνείς και ντό­πιους το­κο­γλύ­φους, ως πρώτο βήμα μιας πο­λι­τι­κής για τη δια­γρα­φή του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους του χρέ­ους. Βαριά φο­ρο­λό­γη­ση του κε­φα­λαί­ου και του συσ­σω­ρευ­μέ­νου πλού­του. Εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών, κα­τάρ­γη­ση των ελευ­θε­ριών των κε­φα­λαί­ων να δρα­πε­τεύ­ουν. Συ­γκέ­ντρω­ση όλων των πόρων και δυ­νά­με­ων στην κά­λυ­ψη των ερ­γα­τι­κών-λαϊ­κών ανα­γκών, στη σω­τη­ρία των δη­μό­σιων νο­σο­κο­μεί­ων και σχο­λεί­ων. Υπο­στή­ρι­ξη αυτών των επι­λο­γών με κάθε ανα­γκαίο κυ­βερ­νη­τι­κό, δι­πλω­μα­τι­κό, νο­μι­σμα­τι­κό μέτρο, συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας σε αυτά τη σύ­γκρου­ση-ρή­ξη με την ευ­ρω­ζώ­νη.

Μια στρο­φή σε αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση, μια έξο­δος από τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και προ­σα­να­το­λι­σμός σε μια στρα­τη­γι­κή ρή­ξε­ων, είναι πι­θα­νό να χρειά­ζε­ται ανα­βά­πτι­ση στη λαϊκή εντο­λή, δη­λα­δή εκλο­γές. Όχι για να δρα­πε­τεύ­σου­με από τα δι­λήμ­μα­τα της κυ­βερ­νη­τι­κής εξου­σί­ας, αλλά για να ζη­τή­σου­με από τον κόσμο τη δύ­να­μη και τη σαφή εντο­λή να τα αντι­με­τω­πί­σου­με με βάση τη ρι­ζο­σπα­στι­κή-αρι­στε­ρή πο­λι­τι­κή.

*Κεί­με­νο στη­ριγ­μέ­νο στην ομι­λία στην ΚΕ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ

http://rproject.gr/article/o-syriza-mprosta-sti-symfonia-me-toys-daneistes-anagki-katharis-apantisis