............................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη
__________________________________________________________________________________________________________________
... * Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
__________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

260.000 Ελληνόπουλα που ζουν σε συνθήκες επισιτιστικής ανασφάλειας (μη επαρκής λήψη τροφής).

Έρευνα: Νηστικός στο σχολείο 1 στους 5 μαθητές


Ρεπορτάζ της Εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ




Η φράση μάθε παιδί μου νηστικό γράμματα αποτυπώνει με σκληρότητα την ωμή αλήθεια την οποία βιώνουν 260.000 Ελληνόπουλα που ζουν σε συνθήκες επισιτιστικής ανασφάλειας (μη επαρκής λήψη τροφής), καθώς η οικονομική κρίση βύθισε στη φτώχεια τις οικογένειές τους. Ο σοκαριστικός αριθμός αντιστοιχεί σε ένα εκατομμύριο νοικοκυριά, στα οποία η κρίση έδειξε το πιο απάνθρωπο πρόσωπό της. To συγκλονιστικό εύρημα προκύπτει από τα απολογιστικά στοιχεία του προγράμματος σίτισης μαθητών Διατροφή του Ινστιτούτου Prolepsis, που υλοποιείται με τη στήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και προσφάτως τη συνδρομή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, τα οποία δυστυχώς δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αισιοδοξίας για τη δεινή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλά ελληνικά νοικοκυριά. Συνολικά, από 1.385.443 μαθητές που φοιτούν στα δημόσια σχολεία της Ελλάδας, ο ένας στους πέντε (20%) φοιτά σε σχολείο το οποίο έχει υποβάλει αίτημα συμμετοχής στο πρόγραμμα σίτισης μαθητών Διατροφή του Ινστιτούτου Prolepsis, αφού οι δάσκαλοι βλέπουν πως το φαγητό στο τραπέζι της οικογένειας των παιδιών δεν φτάνει πια για όλους. Ετσι, τα θύματα της οικονομικής κρίσης, οι μικροί μαθητές, πηγαίνουν νηστικοί στο σχολείο, προσπαθώντας με άδειο στομάχι να μάθουν γράμματα, ελέω των Μνημονίων.



Πανελλαδικά υπάρχουν 13.177 δημόσια σχολεία και μέχρι στιγμής το 16% αυτών έχει υποβάλει αίτημα για συμμετοχή στο πρόγραμμα που μοιράζει καθημερινά υγιεινά γεύματα στους μαθητές. Ωστόσο, όπως εξηγεί η καθηγήτρια Αθηνά Λινού, πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis, με το ρυθμό που καταφθάνουν ( σαν τη βροχή) τα αιτήματα για συμμετοχή από τα σχολεία της επικρατείας, το ποσοστό αυτό καθημερινά αυξάνεται Σε όλη την επικράτεια υπάρχουν περιοχές της περιφέρειας που έχουν πληγεί πολύ από την κρίση εδώ και μια 5ετία καθώς η ανεργία εκτοξεύτηκε στα ύψη και που δήλωσαν πρώτες συμμετοχή από το 2011, όπως είναι η Ημαθία. Στην πρωτεύουσα πρόβλημα επισιτιστικής ανασφάλειας αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες στην Ανατολική Αττική, όπου από τα 250 δημόσια σχολεία τα 30 έχουν υποβάλει αίτημα συμμετοχής για το μοίρασμα των καθημερινών γευμάτων ενώ ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στον Δήμο Αχαρνών. Εκεί, από τα 85 δημόσια σχολεία τα 46, στα οποία φοιτούν 8.300 μαθητές, έχουν υποβάλει αίτημα συμμετοχής.



Στις Αχαρνές 
Δηλαδή οι μαθητές του 54% των σχολείων από τις Αχαρνές δεν βρίσκουν αρκετό φαγητό για να χορτάσουν στο σπίτι τους. Σύμφωνα με τα ευρήματα του προγράμματος, σχεδόν μισό εκατομμύριο μαθητές (452.000) εκτιμάται ότι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας με τα επίσημα δεδομένα του 2014! Από τους 260.000 μαθητές των σχολείων που έχουν υποβάλει αίτημα σίτισης, μόλις οι 11.600 καλύπτονται από το πρόγραμμα. Ας δούμε όμως αναλυτικά σε τι αντιστοιχούν αυτές οι αιτήσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα. Ουσιαστικά πρόκειται για κραυγή αγωνίας από 2.070 σχολεία της χώρας, τα οποία βρίσκονται στις 71 από τις 74 περιφερειακές ενότητες στης επικράτειας, προέρχονται από 276 από τους 324 δήμους της Ελλάδας και αντιστοιχούν σε ένα εκατομμύριο οικογένειες. Για την τρέχουσα σχολική χρονιά, 30 σχολεία (όπου φοιτούν 5.048 μαθητές) υπέβαλαν ήδη αίτημα για σίτιση. Τα σχολεία αυτά ανήκουν στους Δήμους Κρωπίας, Λαυρεωτικής, Μαραθώνος, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Παιανίας, Παλλήνης Ραφήνας Πικερμίου, Σαρωνικού και Σπάτων Αρτέμιδος. Στα 30 αυτά σχολεία το ποσοστό επισιτιστικής ανασφάλειας ξεπερνά το 52%, ενώ από τις ίδιους δήμους τα προηγούμενα χρόνια συμμετείχαν 6 σχολεία με 1.200 μαθητές γεγονός που καταδεικνύει την αλματώδη αύξηση της φτώχειας στην πατρίδα μας.

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Αυτή την Ελλάδα δεν την αλλάζω με τίποτα...




Σήμερα το μεσημέρι, στην Πλατεία Βικτωρίας, σταμάτησε ένα αυτοκίνητο ακριβώς έξω από την είσοδο μιας πολυκατοικίας. Από μέσα βγήκε μια ηλικιωμένη κυρία με μπαστούνι. Ο οδηγός άνοιξε το πορτ παγκάζ και μία γυναίκα (προφανώς κόρη της) τη βοήθησε να βγάλει κάποιες σακούλες. Υπέθεσα πως η κυρία είναι κάτοικος της περιοχής και επέστρεφε από την κυριακάτικη βόλτα με τα παιδιά της. Η σκέψη μού φάνηκε πολλή γλυκιά. Όμως, η αλήθεια ήταν καλύτερη...
Οι τσάντες αυτές ήταν γεμάτες με σάντουιτς, το καθένα προσεκτικά τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο, κέικ με χαρτοπετσετούλες σε διάφανα σακουλάκια, σταφιδόψωμα, βραστά αυγά, μπουκαλάκια με νερό. 
Η ηλικιωμένη κυρία τα παρέδωσε στους εθελοντές που μαγείρευαν εκείνη την ώρα για τους πρόσφυγες κι έφυγε αθόρυβα. Η κόρη της γύρισε απλά και μας είπε: «Είναι 92 χρονών. Εκείνη μας ζήτησε να έρθουμε». Αυτή την Ελλάδα δεν την αλλάζω με τίποτα...

Φωτογραφίες: Οδυσσέας Γαλανάκης

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

UNHCR και UNICEF δημιουργούν Κέντρα Φροντίδας για την ενίσχυση της προστασίας των παιδιών και των οικογενειών που είναι εν κινήσει σε όλη την Ευρώπη

UNICEF Greece kontoleon@unicef.gr
Ηλεκτρονική δημοσίευση:

Ελληνική Εθνική Επιτροπή UNICEF
Διεύθυνση Ενημέρωσης
~~~~~~~~~~~~~



Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2016

UNHCR και UNICEF δημιουργούν Κέντρα Φροντίδας για την ενίσχυση της προστασίας των παιδιών και των οικογενειών που είναι εν κινήσει σε όλη την Ευρώπη

Γενεύη, 26 Φεβρουαρίου 2016 - Ως μέρος μιας κοινής προσπάθειας για να ενισχυθεί η προστασία για τον αυξανόμενο αριθμό των παιδιών και άλλων ατόμων με συγκεκριμένες ανάγκες που καταφθάνουν στην Ευρώπη, η UNHCR Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, και η UNICEF, δημιουργούν ειδικά κέντρα φροντίδας για τα παιδιά και τις οικογένειες κατά μήκος των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων διαδρομών της μετανάστευσης στην Ευρώπη.
Είκοσι Κέντρα Παιδικής και Οικογενειακής Φροντίδας, που θα ονομάζονται “Blue Dots” (Μπλε Κουκκίδες), θα παρέχουν έναν ασφαλή χώρο για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, ζωτικές υπηρεσίες, παιχνίδι, προστασία και παροχή συμβουλών, όλα σε μια τοποθεσία. Οι κόμβοι αυτοί αποσκοπούν στη στήριξη ευπαθών οικογενειών που είναι εν κινήσει, ιδιαίτερα στα πολλά ασυνόδευτα ή χωρισμένα από τις οικογένειές τους παιδιά, που διατρέχουν κίνδυνο από ασθένειες, τραύμα, βία, εκμετάλλευση και παράνομη διακίνηση.
Ενώ η κατάσταση συνεχίζει να εξελίσσεται, προς το παρόν τα πρώτα κέντρα είναι πλέον σε λειτουργία ή πρόκειται να ανοίξουν στην Ελλάδα, τη FYROM, τη Σερβία, την Κροατία και τη Σλοβενία. Και τα 20 θα βρίσκονται σε λειτουργία μέσα στους επόμενους τρεις μήνες.
Τα κέντρα “Blue Dot” έρχονται σε μια χρονική στιγμή όπου οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν τα δύο τρίτα εκείνων που διασχίζουν την Ευρώπη: Το Φεβρουάριο οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούσαν σχεδόν το 60% των αφίξεων μέσω θαλάσσης σε σύγκριση με 27% το Σεπτέμβριο του 2015. Θα επιδιώκουν επίσης τον εντοπισμό και την προστασία παιδιών και εφήβων που ταξιδεύουν μόνοι και την επανένωση με τις οικογένειές τους, όταν είναι δυνατόν, σύμφωνα με το καλύτερο συμφέρον τους.
«Ανησυχούμε για την ευημερία των ασυνόδευτων αγοριών και των κοριτσιών που είναι σε κίνηση και απροστάτευτα σε όλη την Ευρώπη, πολλά από τα οποία έχουν βιώσει τον πόλεμο και τις κακουχίες κάνοντας αυτά τα ταξίδια μόνα», δήλωσε ο Βοηθός του Ύπατου Αρμοστή για την Προστασία Volker Türk. «Τα κέντρα θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο στον εντοπισμό αυτών των παιδιών και την παροχή της προστασίας που χρειάζονται σε ένα άγνωστο περιβάλλον, όπου μπορεί να βρίσκονται σε κίνδυνο,» πρόσθεσε.
«Οι ζωές των παιδιών που είναι εν κινήσει έχουν ανατραπεί εξ ολοκλήρου, έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με αναταραχές και ψυχολογική πίεση σε κάθε τους βήμα. Τα κέντρα προσφέρουν ένα επίπεδο καθημερινότητας, βεβαιότητας και ασφάλειας στην αβέβαιη ζωή τους, ένα μέρος όπου μπορούν να πάρουν τη βοήθεια και την υποστήριξη που είναι δικαίωμα κάθε παιδιού. Και θα συμβάλλουν στην ενίσχυση των εθνικών συστημάτων παιδικής προστασίας,» δήλωσε η Marie-Pierre Poirier, Ειδική Συντονίστρια της UNICEF για την Προσφυγική και Μεταναστευτική κρίση στην Ευρώπη.
Όμως ο εντοπισμός των παιδιών που έχουν ανάγκη είναι μια πρόκληση. Σε ορισμένες χώρες, νεαροί ταξιδιώτες προσποιούνται ότι είναι ενήλικοι για να αποφύγουν τις καθυστερήσεις ή την κράτηση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, εκτίθενται έτσι σε κίνδυνο εκμετάλλευσης. Την περασμένη χρονιά περισσότερα από 90.000 ασυνόδευτα ή χωρισμένα από τις οικογένειές τους παιδιά καταγράφηκαν και ζήτησαν άσυλο ή ήταν υπό φροντίδα στην Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία και τη Σουηδία.
Τα Κέντρα Παιδικής και Οικογενειακής Φροντίδας θα είναι σαφώς αναγνωρίσιμα και παρέχουν ένα τυποποιημένο και συνεπές βασικό πακέτο υπηρεσιών που παρέχονται από διαφορετικούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των Εθνικών Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και συνεργαζόμενων ΜΚΟ. Ωστόσο, δεν υποκαθιστούν την ευθύνη και την υποχρέωση των κρατών να κάνουν ό, τι μπορούν για τη στήριξη και την προστασία των ασυνόδευτων και των χωρισμένων από τις οικογένειές τους παιδιών και για την πρόληψη της σεξουαλικής και σεξιστικής βίας.
Τα κέντρα θα βρίσκονται σε επιλεγμένες στρατηγικές τοποθεσίες - συνοριακά σημεία εισόδου/εξόδου, χώρους καταγραφής, ορισμένα στρατηγικά αστικά κέντρα - καθώς επίσης και σε κινητές ομάδες βοήθειας. Οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν:
·        Αποκατάσταση οικογενειακών δεσμών - υπηρεσίες που παρέχονται από το δίκτυο του Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου,
·        επανένωση με την οικογένεια,
·        χώρο φιλικό προς τα παιδιά και ειδικό χώρο για μητέρες και μωρά/νήπια,
·        ιδιωτικούς χώρους για την παροχή συμβουλών,
·        ψυχοκοινωνικές πρώτες βοήθειες,
·        ασφαλείς χώρους για να κοιμούνται γυναίκες και παιδιά,
·        κοινωνικούς λειτουργούς για παροχή βοήθειας,
·        γραφείο πληροφοριών με σύνδεση WIFI.


Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τη UNICEF (κ. Ηλίας Λυμπέρης), τηλ.: 210-7255555 ή 6944-653799

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος Αθηνών – Πειραιώς συμπληρώνει 147 χρόνια λειτουργίας.

 Αθηνών – Πειραιώς

Ο Αστικός Σιδηρόδρομος Πειραιά – Κηφισιάς, γνωστός σαν «Ηλεκτρικός» συμπλήρωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2016, 147 χρόνια λειτουργίας. Ξεκίνησε ατμοκίνητος αρχικά και ηλεκτροκίνητος αργότερα και συνέδεσε το 1869 την Αθήνα με τον Πειραιά, που μέχρι τότε οι άμαξες και τα παμφορεία ήταν το μόνο μέσο συγκοινωνίας μεταξύ τους.

Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά ορόσημα στην πορεία αυτή:
•Το 1834 η Αθήνα γίνεται πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους και ένα χρόνο μετά, το 1835, γίνεται η πρώτη ανεπιτυχής πρόταση στην Ελληνική Κυβέρνηση από τον Φρειδερίκο Φεράλδη για κατασκευή σιδηροδρόμου.
•Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1843 ο Αλέξανδρος Ραγκαβής επαναλαμβάνει δημόσια την πρόταση αλλά πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση.
•Το 1855 ο Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος καταθέτει το πρώτο Νομοσχέδιο για ΄Ίδρυση σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά, που γίνεται νόμος και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Είναι ο Νόμος ΤΖ «περί συστάσεως σιδηροδρόμου Απ’ Αθηνών εις Πειραιά», που δίνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εταιρία, που θ’ αναλάμβανε το έργο για 55 χρόνια. Δύο χρόνια αργότερα το δικαίωμα αυτό αυξάνεται σε 75 χρόνια.
•Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες ανάθεσης του έργου το 1867, το έργο κατακυρώνεται στον Άγγλο επιχειρηματία Εδουάρδο Πίκερινγκ, ο οποίος το Νοέμβριο του ίδιου έτους αρχίζει να κατασκευάζει το έργο.
•Ένα χρόνο μετά, το 1868, ο Πίκερινγκ μεταβιβάζει τις υποχρεώσεις του στην ιδρυθείσα από όμιλο Ανώνυμη Εταιρία του «Απ’ Αθηνών εις Πειραιά Σιδηροδρόμου» – Σ.Α.Π. Α.Ε.
•Στις 17 Φεβρουαρίου του 1869 η ως άνω εταιρία έχει τελειώσει το έργο και γίνεται η πρώτη δοκιμή της διαδρομής. Τα επίσημα εγκαίνια γίνονται μέσα σε ατμόσφαιρα γενικής χαράς στις 27 Φεβρουαρίου 1869, με επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο τη Βασίλισσα ΄Ολγα, τον Πρωθυπουργό Ζαΐμη, υπουργούς, στρατιωτικούς, διπλωμάτες και άλλους επισήμους.

Επιτέλους το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η ατμομηχανή με 6 βαγόνια καλύπτει τη διαδρομή των 8,5 χιλιομέτρων από το Θησείο στον Πειραιά σε 19 περίπου λεπτά. Οι δύο πόλεις Αθήνα και Πειραιάς έχουν πλέον συνδεθεί με σιδερένιες γραμμές.

Τα σχόλια του τύπου της εποχής πολλά και καλά. Στις 3 Μαρτίου του 1869 ο «Αιών» γράφει: «Ο σιδηρόδρομος ήρξατο τακτικώς εργαζόμενος από της τελευταίας Παρασκευής. Η συρροή των επιβατών είναι μεγίστη. Οι πάντες δ’ ομολογούσι τας μεγίστας ωφελείας, ας η κάταρξις του έργου τούτου υπισχνείται. Ευχόμεθα και αύθις, ίνα η μικρά αύτη γραμμή υπάρξει η αρχή του καθ’ όλην την επικράτειαν συμπλέγματος σιδηροδρόμων».

•Μεταξύ της χρονολογίας του πρώτου επίσημου δρομολογίου, το 1869 , και της 16 Σεπτεμβρίου του 1904, που πραγματοποιήθηκε η Ηλεκτροδότηση του Σιδηροδρόμου, μεσολάβησαν η στρώση διπλής γραμμής και η έναρξη κατασκευής σήραγγας το 1889 από το Θησείο μέχρι την Ομόνοια (Λυκούργου και Αθηνάς), όπου και ο παλιός σταθμός της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, ο οποίος εγκαινιάζεται στις 17 Μαΐου του 1895.
Το 1926 οι ΣΑΠ, οι ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΙ ΑΤΤΙΚΗΣ που εκμεταλλεύονται το «ΘΗΡΙΟ» της Κηφισιάς, δηλαδή τη Γραμμή από Πλατεία Αττικής μέχρι Κηφισιά, με διακλάδωση από Ν. Ηράκλειο μέχρι Λαύριο και οι ΤΡΟΧΙΟΔΡΟΜΟΙ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ που εκμεταλλεύονται τα ΤΡΑΜ, συνεργάζονται με τον Αγγλικό όμιλο ΠΑΟΥΕΡ. Από τη συνεργασία αυτή προκύπτουν δύο Εταιρίες: Η ΗΕΜ (Ηλεκτρική Εταιρία Μεταφορών), που αναλαμβάνει την εκμετάλλευση των ΤΡΑΜ και της Γραμμής της Κηφισιάς και οι ΕΗΣ (Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι).

Οι ΕΗΣ αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις της πρώην ΣΑΠ και ταυτόχρονα τη δέσμευση να βελτιώσουν την υπάρχουσα γραμμή και να επεκτείνουν την υπόγεια σήραγγα ως το σταθμό ΑΤΤΙΚΗ με διπλή γραμμή για να ενωθεί ο Ηλεκτρικός με την Κηφισιά, με υπόγειο σταθμό κάτω από την ΟΜΟΝΟΙΑ.
Τα έργα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1928 και στις 21/7/1930 εγκαινιάζεται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο υπόγειος σταθμός ΟΜΟΝΟΙΑ. Αργότερα το 1948 και το 1949 εγκαινιάζονται αντίστοιχα οι σταθμοί ΒΙΚΤΩΡΙΑ και ΑΤΤΙΚΗ.

•Το 1937 η ΗΕΜ αναλαμβάνει την Ηλεκτροκίνηση του σιδηροδρόμου Κηφισιάς και το 1938 καταργεί το Θηρίο για την πραγματοποίηση του έργου. Τα έργα όμως, λόγω της κρίσιμης περιόδου, δεν ολοκληρώνονται και φτάνουμε έτσι στο 1950, οπότε παραχωρείται από την ΗΕΜ στην ΕΗΣ η ολοκλήρωση του έργου Ηλεκτροκίνησης και η εκμετάλλευση του σιδηροδρόμου ΑΘΗΝΩΝ – ΚΗΦΙΣΙΑΣ. Οι ΕΗΣ συνεχίζουν τα έργα που καταλήγουν σταδιακά το 1957 με τη λειτουργία του σταθμού της Κηφισιάς. Έτσι η συγκοινωνία από ΠΕΙΡΑΙΑ μέχρι ΚΗΦΙΣΙΑ με τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο είναι πλέον πραγματικότητα.
•Την 1 Ιανουαρίου του 1976 οι ΕΗΣ περιέρχονται στο Ελληνικό Δημόσιο μετονομάζονται σε Η.Σ.Α.Π. Α.Ε. (Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών-Πειραιώς). Ο εκσυγχρονισμός, η εξέλιξη και η μέριμνα για καλύτερη ταχύτερη και αξιόπιστη εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού σε καθαρό περιβάλλον συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σε ολόκληρη αυτή τη διαδρομή του, ο σιδηρόδρομος έζησε στιγμές μεγαλείου και συμφορές. Μετέφερε Βασιλείς, υψηλούς επισκέπτες, έδωσε το παρόν στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας του 1896 και τους πρόσφατους του 2004, μετέφερε στρατιώτες του πολέμου 1912-1913. Βομβαρδίστηκε και επέζησε μέχρι σήμερα περήφανος, πραγματοποιώντας εκατομμύρια δρομολόγια που εξυπηρέτησαν δισεκατομμύρια επιβάτες.

•Επίσης ο «Ηλεκτρικός» από τις 11 Ιουνίου του 1955 εκμεταλλευόταν μέχρι και τις 31.12.2001 τα Πράσινα λεωφορεία, που τροφοδοτούσαν τις γραμμές του ηλεκτρικού με επιβάτες. Τα Πράσινα ήταν μια πρωτότυπη και αξιόπιστη συγκοινωνία αλλά η τάση για εξειδίκευση των φορέων σε συγκεκριμένα συγκοινωνιακά μέσα και η ανάγκη δημιουργίας μιας ενιαίας εταιρίας για τις γραμμές 2 και 3 οδήγησαν τον Δεκέμβριο του 1998 στην απόφαση για σταδιακό τερματισμό αυτής της δραστηριότητας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2001. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1999 άρχισε η απόδοση της σταδιακής απόδοσης των γραμμών των Πράσινων Λεωφορείων στην ΕΘΕΛ (Εταιρία Θερμικών Λεωφορείων).
•Έργα επίσης πολύ σημαντικά υπήρξαν :
1.α) η λειτουργία του ΤΡΑΜ της παραλίας του ΠΕΙΡΑΙΑ (1910-1960)
2.η λειτουργία του ΤΡΑΜ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ (1936-1977)

Πηγή: ΣΤΑΣΥ
http://peiraiko-kyma.gr/

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, πορείες : Τι νόημα μπορεί να έχουν σε μια κατακτημένη χώρα;




Της 
Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη





Περνώντας σήμερα το πρωί από το Σύνταγμα άκουσα για λίγο τους ομιλητές, που εξακόντιζαν πύρινα βέλη εναντίον της Κυβέρνησης και απαιτούσαν την άμεση απόσυρση του επίμαχου νομοσχεδίου, εναντίον των αγροτών.

Και διερωτήθηκα: από ποιόν απαιτούν αυτήν την απόσυρση; Από μια Κυβέρνηση η οποία εμφανίζεται επίσημα πια, ως το εκτελεστικό όργανο των δανειστών και του κουαρτέτου; Από μια Κυβέρνηση της οποίας, χωρίς υπερβολή, το 100% της δραστηριότητάς της καταναλίσκεται σε ατέρμονες συζητήσεις και προσπάθειες για το πως θα ικανοποιήσει όσο γίνεται καλύτερα το κλιμάκιο των ελεγκτών; Από μια Κυβέρνηση που αγωνιά για το αν και πότε θα δεήσουν να έρθουν τα παιδάκια του κλιμακίου του ΔΝΤ για να την συγχαρούν για την κατανόηση των σχετικών διαταγών τους και την εφαρμογή τους, αλλά ταυτόχρονα και να την επιπλήξουν επειδή όφειλε να κάνει περισσότερα; Αλλά κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι, σαφώς παρανοϊκό, το αίτημα των εξαθλιωμένων κοινωνικό-επαγγελματικών ομάδων για επιβίωση, να απευθύνεται προς την Κυβέρνηση, που επέλεξε ακριβώς ως ρόλο της, να φέρει, με κάθε τρόπο και με κάθε θυσία, σε πέρας αυτά τα εγκληματικά μέτρα. 

Η λογική, φυσικά, υπόθεση είναι ότι οι εξαθλιωμένες κοινωνικό-επαγγελματικές ομάδες απευθύνονται προς την Κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι είναι κατοχική, αλλά εκλιπαρώντας την να ανανήψει. Απαιτώντας από την ελληνική Κυβέρνηση να τολμήσει ανυπακοή στα μέτρα που τελειώνουν την Ελλάδα. Να ορθώσει ανάστημα και να προστατεύσει τους πολίτες, που βιώνουν σε συνθήκες πειραματόζωου για έξη ατέλειωτα χρόνια.
Με ποικίλους τρόπους, και σκληρή γλώσσα εναντίον των Μνημονίων, το αίτημα αυτό εκφράζεται, εκτός από το σύνολο των κοινωνικό-επαγγελματικών ομάδων, που πια καμία τους δεν παραμένει στο απυρόβλητο, και από το σώμα των Ελλήνων δικαστών, και από τον Μίκη Θεοδωράκη και από πλήθος Ιδρυμάτων, επωνύμων πολιτών και από ολόκληρο τον ελληνικό λαό που φωνάζει με όσες δυνάμεις του απέμειναν "ως εδώ και μη παρέκει"…. ιδίως που εντελώς πρόσφατα του γνωστοποιήθηκε και νέα εξωφρενική απαίτηση των δανειστών για την υποχρέωσή του να εξεύρει και να καταβάλει επιπλέον 9 δις ευρώ ως το 2018. Ο ελληνικός λαός, έστω και με κάποια αργοπορία, που οφείλεται βέβαια στις χωρίς βάση και αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές υποσχέσεις, συνειδητοποίησε, επιτέλους, ότι δεν υπάρχει, και δεν θα υπάρξει τέλος στην εμφάνιση νέων κεφαλών της Λερναίας Ύδρας του χρέους. Να προσθέσω, ακόμη ότι και η Ν.Δ. μέσω του νέου της προέδρου αντιδρά στα τελευταία μέτρα του κουαρτέτου. Δεν είναι, ωστόσο, διόλου σαφές το πως αντιλαμβάνονται όλοι μαζί και καθένας από τους διαμαρτυρόμενους χωριστά το "ως εδώ και μη παρέκει". Για αυτό, και η εντολή προς την Κυβέρνηση εμφανίζεται αρκετά μπερδεμένη.
Διότι, καταρχήν πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ότι η μη εφαρμογή των διαταγών των δανειστών οδηγεί σε σίγουρη ρήξη, εφόσον ο ανένδοτος χαρακτήρας τους έχει αποκαλυφθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Συνεπώς, λαός και Κυβέρνηση θα πρέπει να προετοιμαστούν για τις συνέπειες της ρήξης.
Τι συνεπάγεται αυτή η ρήξη; Στοχεύει σαφώς σε ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία, στο βαθμό, βέβαια, που θα είναι εφικτός για μικρή χώρα, ενόψει του ότι στο επίκεντρο του διεθνούς περίγυρου παραμένει πάντοτε η παγκοσμιοποίηση σε συνδυασμό και με τον φανατικό νεοφιλελευθερισμό. Παράλληλα, όμως, θα είναι αναπότρεπτη, μετά τη ρήξη, η εγκατάλειψη της Ευρωζώνης και η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, κάτι που οφείλει να συνειδητοποιηθεί από όλους όσοι απαιτούν ανυπακοή από την Κυβέρνηση με συγκεντρώσεις, πορείες, καταγγελίες κλπ. Παρενθετικά να παρατηρήσω ότι φαίνεται να υπάρχει όντως σοβαρή διάσταση ανάμεσα στη λαϊκή εντολή, για εγκατάλειψη των Μνημονίων, και στην κορυφαία της συνέπεια που θα είναι η δραχμή. 
Η διάσταση αυτή, είτε θα πρέπει να απαλειφθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού, είτε διαφορετικά ο λαός θα πρέπει να δεχθεί τη μοίρα του με τα Μνημόνια, την χωρίς τέλος φτωχοποίησή του, την αέναη συνέχεια των παράλογων απαιτήσεων των δανειστών, τη διόγκωση του χρέους που θα είναι μη βιώσιμο στο διηνεκές, το ξεπούλημα των πάντων, συμπεριλαμβανομένου και του Αιγαίου και τη μόνιμη επιτήρηση των ξένων, που εξαφανίζει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας. Αυτό είναι το μέγα δίλημμα, και ακριβώς έτσι θα πρέπει να τεθεί με ξεκάθαρο τρόπο στον ελληνικό λαό, χωρίς παραπειστικές υποσχέσεις και χωρίς ουτοπικούς εφησυχασμούς για την έλευση δήθεν καλύτερων ημερών. 
Οι καλύτερες ημέρες μπορεί να προκύψουν μόνο με τη βοήθεια ταχύρρυθμης ανάπτυξης. Και επιτέλους, ας γίνει κατανοητό ότι η ανάπτυξη είναι, παντελώς αδύνατη, αν παραμείνουμε παρέα με τη στραγγαλιστική λιτότητα των Μνημονίων, Να σημειώσω, με την ευκαιρία, ότι χθες αναγγέλθηκε και επίσημα ότι η Ελλάδα, μέσα στο 2015, είχε ύφεση της τάξεως του 0,7%. Αναμενόμενη, φυσικά, απολύτως και εξαρχής. Ωστόσο, η δημοσίευση αυτής της είδησης εξέθεσε για πολλοστή φορά κυβερνητικούς και μη που συνεχίζουν να εξαγγέλλουν (περιχαρείς) το τέλος της ύφεσης, ενώ τίποτε δεν δικαιολογεί αυτήν τους την αισιοδοξία στον ελληνικό κρανίου τόπο!
Να προσθέσω, ακόμη, ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα περιπλέκεται μεταξύ άλλων και επειδή ο κ. Σόιμπλε επανέρχεται συνεχώς στο GREXIT και δείχνει να το επιθυμεί διακαώς, από κοινού με κάποιους δορυφόρους της Γερμανίας, που πιστεύουν ότι έτσι αποκτούν βαρύτητα στην ευρωπαϊκή σκηνή. Και δεν αποκλείεται, αυτή η φρενήρης αδιαλλαξία των δανειστών να μπορεί να αποτελεί μέρος της προσπάθειας να οδηγηθεί η Ελλάδα στα άκρα, ώστε να ζητήσει η ίδια έξοδο από την Ευρωζώνη. Επιβάλλεται, συνεπώς, με αφορμή, αυτό το GREXIT κατά Σόιμπλε να επισημανθεί κάτι πολύ σημαντικό, που πρόσφατα λησμονείται, παρότι στη συνείδησή μου είναι αυταπόδεικτο.
 Ότι, δηλαδή, το ελληνικό GREXIT, αν και όταν αποφασιστεί, δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με ότι σκοτεινό επιδιώκει, σχετικά, ο κ. Σόιμπλε χρησιμοποιώντας φευ τον ίδιο όρο. Η κεφαλαιώδης διαφορά ανάμεσά στα δύο GREXIT είναι ξεκάθαρα η εξασφάλιση μη επιτήρησης, από τους δανειστές, έτσι ώστε να είναι δυνατή η χάραξη εθνικής οικονομικής, νομισματικής και αναπτυξιακής πολιτικής στα πλαίσια ενός GREXIT με ελληνικές προδιαγραφές.

____________________
* από oikoparaxenos 

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Στην Αθήνα τα κινήματα

 κινήματαπεριβάλλονΑθήνα 

sintagma.jpg

ΕΦ.ΣΥΝ./Στράτος Ιωακείμ
Σε συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί αύριο Τετάρτη 17/2 στις 6.00 μ.μ στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 59), καλεί το Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας. Το κάλεσμα απευθύνεται σε κινήματα πόλης, φορείς, συλλογικότητες και κατοίκους της πόλης, προκειμένου να συζητηθεί από κοινού και να οργανωθεί ένα σχέδιο δράσης για την υπεράσπιση της πόλης και των δημόσιων κοινών.
Το Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας προχωράει σε αυτή την κίνηση, εκτιμώντας τον τεράστιο κίνδυνο που διατρέχει ο δημόσιος χώρος και τα δημόσια κοινά αγαθά, ότι -εν μέσω κρίσης- πραγματοποιείται μια τεράστια υφαρπαγή δημόσιας περιουσίας και κοινωνικών αγαθών και ότι περιβαλλοντικές κατακτήσεις χρόνων απειλούνται να ακυρωθούν. Παρότι, δε, πρόσφατα στη Διάσκεψη για το Κλίμα στο Παρίσι αναγνωρίστηκε επίσημα το δίκαιο των περιβαλλοντικών κινημάτων να υπερασπίζονται το πράσινο και το περιβάλλον απέναντι στα ποικιλόμορφα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών, η Πολιτεία στερείται ενός στρατηγικού σχεδιασμού αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.
«Αυτοί που θα θιγούν άμεσα από αυτές τις πολιτικές είναι η συντριπτική πλειονότητα των απλών ανθρώπων καθώς και οι κοινωνικές τους ανάγκες», αναφέρει στο κάλεσμά του το Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας. Στη συνέλευση θα μιλήσουν:
■ Ο Δημήτρης Κούνδουρος, μέλος της Γραμματείας του Περιβαλλοντικού Δικτύου Αθήνας, με θέμα «Η ταξικότητα των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και οι νέοι προσανατολισμοί του περιβαλλοντικού κινήματος σχετικά με την αναγκαία προσαρμογή στις επιπτώσεις του φαινομένου στην πόλη της Αθήνας».
■ Ο Γαβριήλ Σαράντης, μέλος της Κίνησης Πολιτών Φιλοπάππου και μέλος του Περιβαλλοντικού Δικτύου Αθήνας, με θέμα «Η δράση των κοινωνικών φορέων και κινημάτων στο νέο νομικό πλαίσιο».
■ Η Λιάνα Καλογρίδη, μέλος της Γραμματείας του Περιβαλλοντικού Δικτύου Αθήνας, με θέμα «Συνεχίζουμε τους κοινούς μας αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου ως κοινωνικό αγαθό».
■ Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις Φορέων και συζήτηση.
Τάσος Σαραντής

Το ραγισμένο ιστιοφόρο των Χαυτείων

γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ*


Χαυτεία. Από τα μεγάλα νεοκλασικά κτίρια του κέντρου που ερειπώνουν.


Λ​​ίγα τρίστρατα έχει η Αθήνα και σε ένα από αυτά, στα Χαυτεία, στοιχειώνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα νεοκλασικά κτίρια του κέντρου. Οι αστικές, αυτές, γωνίες προσφέρονται για εντυπωσιακές απολήξεις ατμόσφαιρας και μεγαλείου, αλλά η Αθήνα ποτέ δεν είχε ιδιαίτερη τόλμη πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη). Και στο σημείο, αυτό, στα Χαυτεία, στη συμβολή των οδών Αιόλου και Σταδίου, το τετραώροφο κτίριο που στέκει εκεί από τα τέλη του 19ου αιώνα, δεν επέτυχε να γίνει σημαντικό ορόσημο. Ξεχωρίζει, βεβαίως, λόγω όγκου και θέσης, αλλά ως αρχιτεκτόνημα δεν μπορεί να υπερβεί έναν καλό μέσο όρο. Ωστόσο, αν και ανώνυμο για τον πολύ κόσμο, παρέμεινε σύμβολο μιας περιοχής. Αποπνέει μια ορισμένη θερμοκρασία αθηναϊκής ατμόσφαιρας.

Το αντικρίζω, κενό, ξεφλουδισμένο, ως διαρκή υπόμνηση της βαθιάς παρακμής που πλέον έχει αποκτήσει υλικό αποτύπωμα. Στις παλιές φωτογραφίες από τον μεσοπόλεμο και μετά, το κτίριο αυτό εμφανίζεται ως ξενοδοχείο «Απόλλων», αλλά εξαρχής λειτουργούσε ως ξενοδοχείο με άλλη επωνυμία. Ηταν στην καρδιά της εμπορικής Αθήνας, δίπλα (προς την Αιόλου) στο διώροφο κτίριο που στέγαζε το καφενείο «Παρθενών» –ζωγραφισμένο από τον Τσαρούχη– και το καφενείο «Αστόρια» (στη γωνία με την Πανεπιστημίου). Η Αιόλου σε εκείνο το σημείο ανοικοδομήθηκε σχεδόν πλήρως από το 1955 έως το 1970, αλλά ο παλιός «Απόλλων» παρέμεινε. Σήμερα, η βίαιη αισθητική ρήξη εκείνης της εποχής εμφανίζεται ιδιαιτέρως επιθετική, καθώς έχει χαθεί ο δυναμισμός της εμπορικής κίνησης των Χαυτείων. Εχει απομείνει ένα τοπίο κατακερματισμένο, χωρίς συνοχή, σχέδιο και σκοπό. Τα εμπορικά που συνεχίζουν κρατούν μιαν αίσθηση ζωής, αλλά τα Χαυτεία δεν είναι αυτά που ήταν.

Αν δει κανείς το ογκώδες αυτό κτίριο καθώς κατεβαίνει τη Σταδίου προς την Ομόνοια, θα νομίζει ότι βλέπει ένα μεγάλο ιστιοφόρο αγκυροβολημένο με σπασμένα τα κατάρτια. Μοιάζει και σαν ακρόπρωρο ή σαν ένα βαλσαμωμένο πτηνό. Πρέπει να δω ξανά και ξανά τις παλιές φωτογραφίες για να φέρω μπροστά την παλιά του ζωή, γεμάτη κίνηση και οχλοβοή. Μέσα στην τραχύτητα της περιοχής και την εξαθλίωση του κτιρίου, επιζούν ίχνη ευγενείας ή έστω καλών προθέσεων. Τα εντοπίζω στο κόκκινο χρώμα, που σαν ζωφόρος, και δίκην οφθαλμαπάτης, στεφανώνει το κτίριο. Το κόκκινο χρώμα μπαίνει μέσα στην κοιλότητα του αετώματος και συνεχίζει σε όρθιες στήλες περιμετρικά κάτω από την κυανή ταινία. Είναι μια ευγενής πρόθεση σύνδεσης με έναν κλασικίζοντα ακαδημαϊσμό με νύξεις στην Πομπηία και στο Μόναχο, μασκαρισμένη πίσω από μια εμπορική λειτουργία. Ενα κτίριο μιας παλιάς αθηναϊκής πιάτσας, σε ένα λαϊκό, κεντρικό σταυροδρόμι, που ανοίγεται με τις ακτίνες του προς την Ομόνοια, τη Σοφοκλέους και τη Σταδίου.

Το ίδιο κόκκινο χρώμα συνεχιζόταν στις κόγχες του κομψού κτιρίου που στέγαζε τον «Παρθενώνα» και την «Αστόρια» και το ίδιο κόκκινο επιζεί στην Ομόνοια στο «Μπάγκειον» και στον «Μέγα Αλέξανδρο» (παραδόξως οι κόκκινες εσοχές επανήλθαν σε πολλές αστικές πολυκατοικίες της δεκαετίας του 1950). Είναι ένα κόκκινο που θυμίζει τα χρωματισμένα αγάλματα της κλασικής αρχαιότητας, τα υδροχρώματα του ρομαντισμού και την τερακότα της λαϊκής τέχνης. Είναι δίπλα μας, πάνω από τα βλέμματά μας, σαν κρυμμένο αλλά επί της ουσίας χυμένο και λαμπυρίζον στο αττικό φως. Υπάρχει ένα ναρκωμένο, δεύτερο σύμπαν.
Εν αναμονή.

___________________

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Συνετρίβη ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού

polemiko-nautiko-630.jpg

Πολεμικό ΝαυτικόΦωτογραφία αρχείου | ΕUROKINISSI
Τραγική κατάληξη για το ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού, το στίγμα του οποίου χάθηκε στις 02:45 τα ξημερώματα στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κινάρου και Καλύμνου.
Το «Agusta Bell 212» είχε απονηωθεί από τη φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς» στο πλαίσιο τακτικού σεναρίου της άσκησης «Αστραπή 2/16» και εκτελούσε νυχτερινή πτήση επιφάνειας, που σημαίνει ότι πετούσε χαμηλά.
Αρχικά εντοπίστηκαν τα συντρίμμια του πάνω στη νησίδα Κίναρο, ενώ το υπουργείο Άμυνας δεν επιβεβαιώνει ότι εντοπίστηκαν οι σοροί των μελών του πληρώματος.
Όπως ενημέρωσε επισήμως το ΥΠΕΘΑ, στο ελικόπτερο επέβαιναν ο υποπλοίαρχος Αναστάσιος Τουλίτσης, ο υποπλοίαρχος Κωνσταντίνος Πάναμας και ο ανθυπασπιστής Ελευθέριος Ευαγγέλου.
Ο αναπλ. υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας, που παρακολουθεί από την πρώτη στιγμή την πορεία των ερευνών από το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων, δήλωσε: «Δεν μπορώ καν να δώσω συλλυπητήρια,γιατί η επιχείρηση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη».

Κατά την επίσημη ενημέρωση αναφέρθηκε «το ίχνος του ελικοπτέρου χάθηκε στις 02:45 και στις 04:40 εντοπίστηκε από τις ομάδες έρευνας και διάσωσης θερμικό ίχνος του, πάνω στη νήσο Κίναρο, σε απόκρημνο σημείο. Στις 07:01 υπήρξε και οπτική επαφή με συντρίμμια του ελικοπτέρου στο απόκρημνο αυτό σημείο του νησιού».

Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τη ΝΟΤΑΜ που εκδόθηκε από την Τουρκία, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, απάντησε:
«Με το που ξεκίνησε η διαδικασία της έρευνας και διάσωσης, εκδόθηκε ΝΟΤΑΜ από τις ελληνικές αρχές στις 04:05. Πάνω σε αυτή τη ΝΟΤΑΜ, βασίστηκαν οι τουρκικές αρχές και εξέδωσαν άλλη μία ΝΟΤΑΜ στην οποία ζήτησαν, όσοι λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση να απευθύνονται στις Τουρκικές αρχές».

_________________
efsyn.gr

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

6 Φεβρουαρίου - Διεθνής Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στην Κλειτοριδεκτομή - Νέα έκθεση, δείχνει πως η επιβλαβής αυτή πρακτική είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα

Διακόσια εκατομύρια γυναίκες έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή

Έρευνα της UNICEF



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 5 Φεβρουαρίου 2016 - Τουλάχιστον 200 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες ζουν σήμερα έχοντας υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων τους, σύμφωνα με μια νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στην Κλειτοριδεκτομή (6 Φεβρουαρίου).

Η έκθεση «Κλειτοριδεκτομή: Μια παγκόσμια ανησυχία», σημειώνει ότι τα μισά από τα κορίτσια και τις γυναίκες που έχουν υποστεί αυτή την πρακτική, ζουν σε τρεις χώρες - την Αίγυπτο, την Αιθιοπία και την Ινδονησία - και αναφέρεται σε μικρότερες μελέτες και ανέκδοτα στοιχεία που παρέχουν αποδείξεις πως η κλειτοριδεκτομή είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επηρεάζει τα κορίτσια και τις γυναίκες σε κάθε περιοχή του κόσμου. Η κλειτοριδεκτομή, έχει να κάνει με μια σειρά από διαδικασίες. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο ασκείται, αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών. 

«Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων διαφέρει μεταξύ των περιφερειών και των πολιτισμών, με κάποιες μορφές του να είναι θανάσιμα επικίνδυνες. Σε κάθε περίπτωση, η κλειτοριδεκτομή παραβιάζει τα δικαιώματα των κοριτσιών και των γυναικών. Πρέπει όλοι να επιταχύνουν τις προσπάθειες -οι κυβερνήσεις, οι επαγγελματίες υγείας, οι ηγέτες των κοινοτήτων, οι γονείς και οι οικογένειες - για την εξάλειψη της πρακτικής», δήλωσε η Αναπληρώτρια Εκτελεστική Διευθύντρια της UNICEF, Geeta Rao Gupta.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, τα κορίτσια από 14 ετών και κάτω, αντιπροσωπεύουν 44 εκατομμύρια από όσους έχουν συνολικά υποστεί κλειτοριδεκτομή, με την υψηλότερη επικράτηση της πρακτικής σε αυτές τις ηλικίες, να είναι στην Γκάμπια (56%), τη Μαυριτανία (54%) και την Ινδονησία, όπου περίπου το ήμισυ των κοριτσιών ηλικίας 11 ετών και κάτω, έχουν υποστεί την πρακτική. Οι χώρες με την υψηλότερη επικράτηση ανάμεσα σε κορίτσια και γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών είναι η Σομαλία (98%), η Γουινέα (97%) και το Τζιμπουτί (93%). Στις περισσότερες από αυτές τις χώρες, η πλειοψηφία των κοριτσιών υπέστη κλειτοριδεκτομή, πριν γιορτάσουν τα πέμπτα γενέθλιά τους.

Η παγκόσμια εικόνα στην έκθεση για τον ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων, περιλαμβάνει σχεδόν 70 εκατομμύρια περισσότερα κορίτσια και γυναίκες απ’ ότι το 2014. Αυτό προκύπτει από την αύξηση του πληθυσμού σε ορισμένες χώρες και τα εθνικά αντιπροσωπευτικά δεδομένα που συλλέγονται από την κυβέρνηση της Ινδονησίας. Καθώς όλο και περισσότερα στοιχεία για την έκταση της κλειτοριδεκτομής γίνονται διαθέσιμα, η εκτίμηση του συνολικού αριθμού των κοριτσιών και των γυναικών που έχουν υποστεί αυτή την πρακτική, αυξάνεται. Το 2016, 30 χώρες έχουν πλέον εθνικά αντιπροσωπευτικά στοιχεία σχετικά με την πρακτική.

«Ο καθορισμός του μεγέθους της πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, είναι απαραίτητος για την εξάλειψή της. Όταν οι κυβερνήσεις συλλέγουν και να δημοσιεύουν τα εθνικά στατιστικά στοιχεία για την κλειτοριδεκτομή, είναι σε καλύτερη θέση να κατανοήσουν την έκταση του προβλήματος και να επιταχύνουν τις προσπάθειες για την προστασία των δικαιωμάτων των εκατομμυρίων αυτών κοριτσιών και γυναικών», υπογραμμίζει η Rao Gupta. 

Η ώθηση για την αντιμετώπιση του φαινομένου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων αυξάνεται. Τα ποσοστά της κλειτοριδεκτομής μεταξύ των κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών έχουν μειωθεί (κατά 41% στη Λιβερία, 31% στη Μπουρκίνα Φάσο, 30% στην Κένυα και 27% στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών). Από το 2008, πάνω από 15.000 κοινότητες και μικρές περιοχές σε 20 χώρες έχουν δηλώσει δημόσια ότι εγκαταλείπουν της πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 2.000 κοινοτήτων την περσινή χρονιά. Πέντε χώρες έχουν θεσπίσει εθνική νομοθεσία που ποινικοποιεί αυτή την πρακτική. Τα δεδομένα δείχνουν επίσης ευρεία αποδοκιμασία της πρακτικής, καθώς η πλειοψηφία των ανθρώπων σε χώρες όπου υπάρχουν στοιχεία για την κλειτοριδεκτομή, πιστεύουν ότι πρέπει να τελειώσει. Αυτό περιλαμβάνει σχεδόν τα δύο τρίτα των αγοριών και των ανδρών.

Αλλά το συνολικό ποσοστό της προόδου δεν είναι αρκετό για να συμβαδίσει με την αύξηση του πληθυσμού. Αν οι σημερινές τάσεις συνεχιστούν ο αριθμός των κοριτσιών και των γυναικών που υφίστανται ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων θα αυξηθεί σημαντικά κατά τα επόμενα 15 χρόνια.

Η UNICEF, με το UNFPA, συνεργάζονται στο μεγαλύτερο παγκόσμιο πρόγραμμα για την εξάλειψη της πρακτικής. Η UNICEF, εργάζεται επίσης σε κάθε επίπεδο με τις κυβερνήσεις, τις κοινότητες, τους θρησκευτικούς ηγέτες και ένα πλήθος άλλων εταίρων για να σταματήσει αυτή η πρακτική. Με τη συμπερίληψη ενός στόχου για την εξάλειψη της κλειτοριδεκτομής μέχρι το 2030, στους Στόχους για μια Βιώσιμη Ανάπτυξη, η δέσμευση της διεθνούς κοινότητας για τον τερματισμό του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, είναι ισχυρότερη από ποτέ.

Για πληροφορίες και συνεντεύξεις επικοινωνήστε με τη UNICEF (κ. Ηλίας Λυμπέρης), τηλ.: 210-7255555 ή 6944-653799

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ - Κ α μ ι ά κατάσχεση για χρέη λαϊκών νοικοκυριών

 ΝΑ!.. τι σημαίνει Δήμαρχος Κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ ή ς !!!
(...και όχι γενικώς και αορίστως... "αριστερός", του αέρα)
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
Κ α μ ι ά κατάσχεση για χρέη λαϊκών νοικοκυριών
Ολόκληρη η ανακοίνωση της δημοτικής αρχής Πετρούπολης:
«Το αντιδραστικό πλαίσιο λειτουργίας των Δήμων που έχει τη σφραγίδα του "Καλλικράτη", της δημοσιονομικής πειθαρχίας, του Οικονομικού Παρατηρητηρίου και όλων των αντιλαϊκών διατάξεων που πολλαπλασιάζονται καθημερινά, τους επιβάλλει να λειτουργούν ως φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί. Το πλαίσιο αυτό προβλέπει, εκτός των άλλων, λήψη αναγκαστικών μέτρων σε βάρος των δημοτών που οφείλουν, με μια διαδικασία που αντιμετωπίζει με τα ίδια μέτρα και σταθμά μεγαλοοφειλέτες και λαϊκά νοικοκυριά.
Ως δημοτική αρχή, θεωρούμε απαράδεκτο, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, κατά την οποία έχουν ανατραπεί σειρά εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων και που οδηγούνται στην εξαθλίωση όλο και περισσότερες οικογένειες, ο Δήμος μας να προχωρήσει σε κατασχέσεις, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό σε παραπέρα επιδείνωση του επιπέδου ζωής των εργαζομένων, σε ένα ακόμη χτύπημα σε βάρος λαϊκών νοικοκυριών.
Θα λειτουργήσουμε με γνώμονα το λαϊκό συμφέρον. Με μέτρα και πρωτοβουλίες ανακούφισης των λαϊκών νοικοκυριών και διασφάλισης των εσόδων του Δήμου από αυτούς που πραγματικά χρωστάνε και οφείλουν να πληρώσουν, από αυτούς που έχουν και όχι από αυτούς που δεν έχουν και που ως δημοτική αρχή έχουμε υποχρέωση να τους συνδράμουμε για να σταθούν στη ζωή όρθιοι και να παλέψουν.
Στην κατεύθυνση αυτή, έχει ήδη ζητηθεί από τις υπηρεσίες να μη βεβαιώσουν καμία οφειλή στην Εφορία, να μην προβούν σε καμία ενέργεια λήψης αναγκαστικών μέτρων, πράξη κατάσχεσης εις βάρος της περιουσίας (κινητής και ακίνητης) και καμία κατάσχεση εις χείρας τρίτου, μέχρι το θέμα να συζητηθεί το αμέσως επόμενο διάστημα στο Δημοτικό Συμβούλιο και να ληφθεί σχετική απόφαση».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ (1910 – 1989) «....σπίτια καμωμένα με στοργή από μάρμαρο, ξύλο, ασβέστη και κεραμίδια»

Dionisis Vitsos ΑΘΗΝΑ «Τα νεοκλασικά σπίτια δεν ήταν αριστουργήματα. Πριν απ'αυτά υπήρχαν ωραιότερα...