................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Ανακαλύφθηκαν τα λείψανα του Γαλιλαίου


Ένας συλλέκτης έργων τέχνης εντόπισε ένα δόντι, ένα δάχτυλο και τον αντίχειρα του Γαλιλαίου Γαλιλέι, του περίφημου Ιταλού επιστήμονα που πέθανε το 17ο αιώνα, όπως ανακοίνωσε σήμερα το μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης της Φλωρεντίας.
Τα δάχτυλα και το δόντι αφαιρέθηκαν από τη σορό του Γαλιλαίου, μαζί με άλλο ένα δάχτυλο και ένα σπόνδυλο, κατά την ταφή του που έγινε 95 χρόνια μετά το θάνατό του, το 1642.
Ο Τζοβάνι Ταρτζόνι Τοτσέτι, ένας ιστορικός που συμμετείχε τότε στην τελετή και έγραψε για αυτήν, ομολόγησε ότι "δυσκολεύτηκε ν' αντισταθεί στον πειρασμό να πάρει το κρανίο που είχε φιλοξενήσει μια τέτοια εκπληκτική μεγαλοφυΐα".
Τα λείψανα περνούσαν από τον ένα συλλέκτη στον άλλο μέχρι που χάθηκαν μυστηριωδώς το 1905. Το άλλο δάχτυλο και ο σπόνδυλος φυλάσσονται από το 1737 σε μουσεία της Φλωρεντίας και της Πάδουα.
Το μουσείο σημειώνει στην ανακοίνωσή του ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την αυθεντικότητα των λειψάνων. Θα εκτεθούν μάλιστα στις αρχές του 2010, όταν ξανανοίξει το μουσείο (σήμερα βρίσκεται υπό ανακαίνιση) και θα μετονομαστεί σε Μουσείο Γαλιλαίου.
Τα χαμένα δάχτυλα και το δόντι αγοράστηκαν από έναν ανώνυμο συλλέκτη σε μια πρόσφατη δημοπρασία, όπου είχαν παρουσιαστεί ως λείψανα αγνώστου σε μια ξύλινη θήκη του 17ου αιώνα.
Ο Γαλιλαίος γεννήθηκε στην Πίζα το 1564 και θεωρείται ο "πατέρας" της σύγχρονης επιστήμης λόγω των μελετών του στη φυσική, τα μαθηματικά και ιδίως την αστρονομία.
Επί 95 χρόνια μετά το θάνατό του οι εκκλησιαστικές αρχές αρνούνταν να τον ενταφιάσουν σε καθαγιασμένο έδαφος επειδή οι θεωρίες του έρχονταν σε αντίθεση με τη διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας. Σήμερα ο Γαλιλαίος αναπαύεται στην εκκλησία Σάντα Κρότσε της Φλωρεντίας, απέναντι από τον τάφο του Μιχαήλ Αγγέλου.


    Πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ) 




Γαλιλαίος Γαλιλέι
Πορτρέτο του ΓαλιλαίουΟ Γαλιλαίος (Galileo Galilei, 15 Φεβρουαρίου 1564 – 8 Ιανουαρίου 1642) ήταν Ιταλός αστρονόμος, φιλόσοφος και φυσικός. Γεννήθηκε στην Πίζα της Ιταλίας και από νωρίς έδειξε σημεία μιας αξιοσημείωτης ιδιοφυίας. Ο πατέρας του ήταν ξεπεσμένος απόγονος ευγενούς Φλωρεντινής οικογένειας και μοχθούσε για να βοηθήσει το γιο του να αποκαταστήσει τη δόξα της οικογένειας. Επιβάλλοντας μεγάλες στερήσεις στον εαυτό του και τα άλλα παιδιά του, ο πατέρας του μπόρεσε να στείλει τον Γαλιλαίο στο σχολείο και αργότερα στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, όπου ο Γαλιλαίος γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή. Όταν κάποτε του σώθηκαν τα χρήματα άφησε το σχολείο και γύρισε στη Φλωρεντία, όπου εκείνη την εποχή ζούσε η οικογένειά του.


Ένας πλούσιος οικογενειακός φίλος, ο μαρκήσιος Γκουϊνταμπάλντο, φρόντισε να βρει ο Γαλιλαίος δουλειά κάνοντας διαλέξεις περί Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβα και αργότερα, ως επίσημος μαθηματικός στον Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης.
Ο Γαλιλαίος άρχισε να ευημερεί, αλλά δεν του έμενε καιρός να σπουδάζει Ιατρική. Η φήμη του Γαλιλαίου άρχισε να απλώνεται. Οι ευγενείς, ακόμη και βασιλείς των διαφόρων χωρών της Ευρώπης παρακολουθούσαν τις διαλέξεις του και σύντομα έφτασε να ομιλεί σε ακροατήρι που το αποτελούσαν πάνω από 2.000 διακεκριμένες προσωπικότητες της Ευρώπης.
Ο Γαλιλαίος ήταν τώρα ελεύθερος να αξιοποιήσει τα χαρίσματά του. Ο κόσμος τον εκτιμούσε και τον σεβόταν, αν και υπήρχαν και μερικοί που τον φοβόνταν και τον μισούσαν. Κανένα πεδίο γνώσεως δεν ήταν για τον Γαλιλαίο απρόσφορο για έρευνα, κανείς νόμος ή ανόητη προκατάληψη δεν είχαν τόση δύναμη ώστε να τον εμποδίσουν από την εργασία του. Αντιμετώπισε έναν κόσμο που έμενε προσηλωμένος στην άγνοια και απέδειξε ότι το θάρρος είναι μια αρετή χρήσιμη όχι μόνο στα πεδία των μαχών.


Ο Γαλιλαίος συνέβαλλε σημαντικά στην επιστημονική επανάσταση του 17ου αιώνα. Ανάμεσα σε άλλα, βελτίωσε το τηλεσκόπιο και το χρησιμοποίησε πρώτος συστηματικά για αστρονομικές παρατηρήσεις, ανακάλυψε τους τέσσερις δορυφόρους του Δία, ανακάλυψε τις ηλιακές κηλίδες και κατέγραψε πρώτος τις κινήσεις τους, εφηύρε τους νόμους του εκκρεμούς που χρησιμοποιήθηκαν στα ρολόγια, διατύπωσε το νόμο της πτώσεως των σωμάτων (που αποδεικνύει ότι η βαρύτητα επιδρά στην ταχύτητα των σωμάτων όταν υψώνονται ή πέφτουν), εφηύρε το θερμόμετρο και τον αναλογικό διαβήτη (που ακόμη χρησιμοποιείται στα γεωμετρικά σχέδια), και υποστήριξε τις θεωρίες του Κοπέρνικου για το Ηλιακό σύστημα.
Αναφέρεται ως ο «πατέρας της σύγχρονης Αστρονομίας» και ο πρώτος φυσικός με τη σύγχρονη σημασία του όρου, καθώς ήταν ο πρώτος που αντικατέστησε την υποθετική-επαγωγική μέθοδο με την πειραματική και εισηγήθηκε τη μαθηματικοποίηση της φυσικής. Η σταδιοδρομία του συνέπεσε με αυτή του Γιοχάνες Κέπλερ. Η θεωρία του ηλιακού συστήματος υποστήριξε ότι η Γη και οι άλλοι πλανήτες, στρέφονται γύρω από τον Ήλιο. Η κοινή αντίληψη της εποχής ήταν ότι ο Ήλιος, η Σελήνη και τα άστρα γύριζαν γύρω από τη Γη, η οποία έμενε ακίνητη.
Επειδή ο Γαλιλαίος τόλμησε να αντιταχθεί στην παραδεδεγμένη διδασκαλία, δημιούργησε πολλούς εχθρούς, και τον θεώρησαν αιρετικό. Η σύγκρουσή του με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναφέρεται πολλές φορές ως παράδειγμα σύγκρουσης της εξουσίας με την ελευθερία της σκέψης και ειδικά με την επιστήμη στην Δυτική κοινωνία, αν και στην πραγματικότητα, μετά την κατασκευή του τηλεσκοπίου από τον Γαλιλαίο το 1609 και τις παρατηρήσεις του,[1] ο διωγμός, πρωτογενώς, εξυφάνθηκε στο χώρο των αριστοτελικών επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Πάδοβας,[2] που αμφέβαλαν για την εγκυρότητα των αστρονομικών του ανακαλύψεων[3] και αγωνίστηκαν να συγκεντρώσουν υποψίες για το άτομο του στα μάτια των εκκλησιαστικών αρχών.[4] Την ποινή φυλάκισης του Γαλιλαίου μετέτρεψε σε κατ' οίκον περιορισμό ο Πάπας Ουρβανός Η΄, ενώ τρεις από τους δέκα καρδινάλιους δικαστές αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδίκη του.[5]
Αν και τον ανάγκασαν να αποκηρύξει δημόσια τις πεποιθήσεις του, ο Γαλιλαίος μυστικά εξακολουθούσε να πιστεύει στην ηλιοκεντρική θεωρία του και ποτέ δεν άλλαξε γνώμη. Από την ιστορία του Γαλιλαίου έμεινε παροιμιώδης η φράση: "Και όμως κινείται". Κατά την παράδοση, ο Γαλιλαίος τελειώνοντας την απαγγελία της "απαρνήσεως" των πεποιθήσεών του, που έκανε γονατιστός μπροστά στην Ιερά Εξέταση και καθώς σηκωνόταν, χτύπησε το πόδι του στο έδαφος και πρόσθεσε: "Και όμως κινείται" (εννοώντας τη Γη). Στην πραγματικότητα, τη φράση αυτή ή δεν την είπε ποτέ ή κι αν την είπε δεν την άκουσαν οι δικαστές του. Γιατί τότε δεν θα ξέφευγε την καταδίκη του σε θάνατο "επί της πυράς". Πάντως η φράση αυτή απέμεινε σαν σύμβολο της δύναμης της επιστήμης έναντι σε κάθε προσπάθεια να σκεπαστεί το φως της αληθινής γνώσης.






Ο τάφος του μεγάλου επιστήμονα βρίσκεται στον Καθεδρικό Ναό του Σάντα Κρότσε (του Τιμίου Σταυρού) της Φλωρεντίας. Ανά τους αιώνες, χιλιάδες κόσμου έχουν επισκεφτεί το μέρος εκείνο για να τιμήσουν τη μνήμη του μεγάλου ανδρός που είχε το θάρρος να κηρύξει εκείνο που πίστευε σ' έναν κόσμο που του ήταν εχθρικός. Τη χρονιά του θανάτου του Γαλιλαίου γεννήθηκε ο Ισαάκ Νεύτων, που βασιζόμενος μεταξύ άλλων στη δουλειά του Γαλιλαίου και του Κέπλερ ολοκλήρωσε την επιστημονική επανάσταση στον τομέα της φυσικής και έθεσε τα θεμέλια της κλασικής φυσικής. Ο Πάπας αποκατέστησε τη μνήμη του Γαλιλαίου στις 31 Οκτωβρίου 1992, 300 χρόνια μετά το διωγμό του.




 Αστρονομικές ανακαλύψεις


Ο Γαλιλαίος με τηλεσκόπιο δικής του κατασκευής παρατήρησε πρώτος τους κρατήρες, τα όρη και τις πεδιάδες στην επιφάνεια της Σελήνης. Ανακάλυψε ότι η Σελήνη στρέφει πάντα προς τη Γη το ίδιο ημισφαίριό της. Παρατήρησε τις ηλιακές κηλίδες, τον δακτύλιο του Κρόνου, χωρίς ωστόσο να μπορέσει να εξηγήσει ακριβώς την παρατήρησή του αυτή, αποκάλυψε την αστρική φύση του Γαλαξία μας και απέδειξε την ισχύ της ηλιοκεντρικής θεωρίας, παρατηρώντας τις φάσεις της Αφροδίτης και ανακαλύπτοντας 4 από τους δορυφόρους του Δία, την Ιώ, την Ευρώπη, το Γανυμήδη και την Καλυστώ τους οποίους ονόμασε Μεδίκεια άστρα, προς τιμή του προστάτη του, Κόσιμο Β' των Μεδίκων. Οι παρατηρήσεις του αυτές αποτέλεσαν την αρχή του τέλους για την πεποίθηση, που υποστηριζόταν μέχρι τότε από το εκκλησιαστικό και επιστημονικό κατεστημένο, πως το Σύμπαν είναι τέλεια πλασμένο και πως η Γη είναι στο κέντρο του Σύμπαντος και αποτελεί μοναδικότητα: οι κρατήρες της Σελήνης και οι κηλίδες του Ήλιου, καθώς και το γεγονός ότι τέσσερα σώματα περιστρέφονταν γύρω από έναν άλλο πλανήτη, το Δία, αποτέλεσαν αποδείξεις για το αντίθετο.
Δεν νιώθω υποχρεωμένος να πιστέψω πως ο ίδιος Θεός που μας προίκισε με αισθήσεις, λογική και πνεύμα, μας προόριζε να απαρνηθούμε τη χρήση τους και με κάποιους άλλους τρόπους να μας δώσει τις γνώσεις που μπορούμε να αποκτήσουμε μέσω αυτών[6]






   [Έργα ]    


Liber Mechanicorum, 1577 , εργασία πάνω στη Στατική
Planisphaeriorum, 1579 , εργασία πάνω στην Αστρονομία

De motu, 1590, ή "Περί κινήσεως", εργασία πάνω στην Κινηματική
Perspectivae, 1600, βιβλία 6, εργασία πάνω στην Προοπτική
Problemum Astronomicorum, 1609 , εργασία πάνω στην Αστρονομία
Sidereus nuncius, 1610, ή "Ο Αστρικός Αγγελιαφόρος", όπου δημοσιεύονται οι αστρονομικές του ανακαλύψεις
Dialogho sopra i due massimi sistemi del mondo, tolemaico e copernicano, 1630, ή "Διάλογος μεταξύ των δύο παγκόσμιων συστημάτων, πτολεμαïκού και κοπερνίκειου", το περίφημο βιβλίο όπου ο Γαλιλαίος παρουσιάζει την ηλιοκεντρική θεωρία, και το οποίο προκάλεσε την αντίδραση της Εκκλησίας
Discorsi e Dimonstrazioni Matematiche intorno à due nuove scienze, 1638, περιλαμβάνει προβλήματα αντοχής στερεών υλικών, μελέτη νόμων Δυναμικής και Κινηματικής και τη διάσημη αρχή της αδράνειας



 Υποσημειώσεις
↑ Butterfield Herbert, Η Καταγωγή της Σύγχρονης Επιστήμης (1300-1800), ΜΙΕΤ, Αθήνα 1983, σελ. 71
↑ Ματσούκας Α. Νίκος, Δογματική και Συμβολική θεολογία, τόμ. Γ', Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1997, σελ. 329-330 / βλ. και Butterfield Herbert, Ό.π.
↑ Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ, τόμ. 07, Αθήνα 2004, λήμμα: Γαλιλαίος
↑ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 16, εκδ. Δίας, Αθήνα 2004, λήμμα: Γαλιλαίος
↑ Crombie C. Α., Απο τον Αυγουστίνο στον Γαλιλαίο-Η Επιστήμη στον Όψιμο Μεσαίωνα και στις αρχές των νέων χρόνων, τόμ. Β' - 13ος-17ος αιώνας, ΜΙΕΤ, Αθήνα 1992, σελ. 214
↑ Γράμμα στην Κριστίνα της Τοσκάνης, Aspects of Western Civilization: problems and sources in history, Perry McAdow Rogers


*Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια


Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Η αποχαιρετιστήρια επιστολή Βλαστάρη


Την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η συνέλευση των εργαζομένων της “Ελευθεροτυπίας”, οι συγκεντρωμένοι στον 6ο συντάκτες ενημερώνονταν…τηλεφωνικά {από τον 3ο} ότι κυκλοφορεί μια επιστολή του Γιάννη Βλαστάρη, ο οποίος βρισκόταν μπροστά τους. Με σάρκα και οστά. Στην επιστολή αυτή εντοπίζονται μερικά αξιομνημόνευτα σημεία του σκεπτικού του απερχόμενου διευθυντή, αλλά και του τρόπου συνεννόησης {των συντακτών} και λειτουργίας του φύλλου.


“ Σ ν ά δ ε λ φ ο ι ,
Λυπάμαι που οι τελευταίες εξελίξεις με αναγκάζουν να επικοινωνήσω μαζί σας με αυτόν τον “ψυχρό” ηλεκτρονικό τρόπο. Είναι χρέος μου, όμως, να μιλήσω. Χρέος μου απέναντι στην αλήθεια, στα τριάντα χρόνια επαγγελματικής μου ζωής και στα είκοσι χρόνια που συμπλήρωσα στην Ελευθεροτυπία. Η συγκυρία, άλλωστε, προσφέρει έναν χαρακτηριστικό συμβολισμό: Την ώρα που η “Κυριακάτικη” επιστρέφει στην κορυφή των κυκλοφοριών και ο διευθυντής της συμπληρώνει μια εικοσαετία στην εφημερίδα, η ιδιοκτησία … τον απομακρύνει! Και μάλιστα, παρά τη διαφωνία του φυσικού του προϊσταμένου, του εκδότη Θ. Τεγόπουλου.

Για τους νεότερους συναδέλφους πρέπει να πω ότι η δική μου όμορφη περιπέτεια ξεκίνησε με την έκδοση του ΕΨΙΛΟΝ που χαίρομαι να ακούω ότι άλλαξε τα δεδομένα στον Κυριακάτικο Τύπο. Ακολούθησαν, με τη δουλειά άξιων συναδέλφων, το Gourmet, το ΤΑΞΙΔΕΥΩ, το ON-OFF, η Οικονομία, το Επτά, η ανανέωση της “Κ.Ε” και τα ειδικά αφιερώματά της, (Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται την πολύγλωσση έκδοση για τα Δικαιώματα του Μετανάστη το 1994, ή την “Επαναστατική Ελευθεροτυπία”. Όλα αυτά έφεραν σταδιακά την εφημερίδα πρώτη στις προτιμήσεις των αναγνωστών. Και μου δίνουν σήμερα το δικαίωμα να κρατώ ψηλά το κεφάλι, να έχω άποψη για τα δρώμενα στην εφημερίδα, να απαντώ στις προβοκάτσιες και να διαψεύδω τις διαβολές.

Οι παλαιότεροι συνάδελφοι με ξέρουν καλά, από το 1981: Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, από την ΕΡΤ, από το ΚΕΡΔΟΣ, από το ΕΝΑ, από τον Flasg 9.61. Κυρίως όμως από τα ξενύχτια, τους πανηγυρισμούς, τους καυγάδες, τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις της καθημερινότητας στα δημοσιογραφικά γραφεία. Όλα αυτά δεν τα αλλάζω με τίποτα.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα από τηλεφώνου ο κ. Θ. Τεγόπουλος μου ανακοίνωσε με βαριά καρδιά και σπασμένο τόνο στη φωνή του ότι πρέπει να αποχωρήσω από την εφημερίδα γιατί η κυρία Τεγοπούλου “δεν σε θέλει, δεν σε θέλει”. Του επεσήμανα ότι ένας διευθυντής φεύγει από τη θέση του όταν έχει υποπέσει σε δημοσιογραφική γκάφα, όταν έχει διαφωνήσει με την εκδοτική “γραμμή” ή όταν παραμελεί τα καθήκοντά του. Κάτι από τα παραπάνω δεν συντρέχει και συνεπώς, ζητώ την κάλυψή του. Δήλωσε αδύναμος και με πληροφόρησε ότι η ιδιοκτησία σχεδιάζει ενσωμάτωση των εκδόσεων και απομάκρυνση του πλεονάζοντος προσωπικού. Προφανώς εγώ θεωρήθηκε ότι ειμαι εμπόδιο στο σχέδιο…



Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους μήνες η εφημερίδα – καθημερινή και κυριακάτικη έκδοση- διοικείται ανορθόδοξα: ένά παρα-όργανο εκτός γραφείων (αλλά με κάποιους χαφιέδες ανάμεσά μας) “αποφασίζει και διατάζει” πέραν της δημοσιογραφικής ιεραρχίας.

Μερικά ερωτήματα- παραδείγματα:
– Ποιος αποφάσισε να κλείσει ξαφνικά το περιοδικό ON-OFF και να απολυθεί μία συνάδελφος;
– Ποιος επιλέγει και προωθεί τις προσφορές των εφημερίδων μας, τις οποίες οι διευθυντές τους πληροφορούνται … από τηλεοράσεως;
– Ποιος και με τι κόστος προχωρεί στην έκδοση ενός πολυδάπανου περιοδικού για τη γυναίκα σε καιρούς οικονομιών και διαφημιστικής ύφεσης;
– Ποίος απέλυσε΄, ερήμην των δύο διευθυντών, την Κατερίνα Σχοινά και τον Θανάση Γιαλκέτση και ποιος απείλησε με απόλυση τον γραφίστα Γ. Βεργουλιάδη;



Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ
Ο διευθυντής της Κυριακάτικης ανέχτηκε πολλά, έκανε ελιγμούς και υποχωρήσεις, πειθάρχησε σε σπασμωδικές αποφάσεις της εργοδοσίας. Δεν έχασε όμως το δικαίωμα της γνώμης του. Έπρεπε λοιπόν να υπονομευθεί: Να γίνει “βενιζελικός”, “γιάπης”, “κνίτης”, “ντοράκης”, “λογοκριτής”. Και οι κατηγορίες αυτές να γίνουν βεβαίως βούκινο από τους ανταγωνιστές της εφημερίδας. Σε όλα αυτά απαντούν οι τίτλοι μας: “Της διαπλοκής το κάγκελο”, “Προσοχή έρχεται βροχή, έρχεται Ντόρα”, “Έτσι θα κυβερνήσω” – πρώτη συνέντευξη του Γ. ΠΑΠ. μέτά την προκήρυξη των εκλογών. Οι “ανώνυμοι” υπονομευτές μου (από την Αριστέα Μπουγάτσου μέχρι – άκουσον, άκουσον – τη Σίσσυ Αλωνιστιώτου, για παράδειγμα) δεν θα μπορούσαν ποτέ ούτε να τους σκεφτούν, ούτε να τους γράψουν, ούτε να καμαρώσουν γι’ αυτούς. Τους μένει μόνο το κόμπλεξ, ο φθόνος, η ανεπάρκεια.



ΤΟ ΑΥΡΙΟ
Όπως όλα δείχνουν, δυστυχώς η εφημερίδα μας μπαίνει στην τελευταία της φάση, η οποία ωστόσο μπορεί να έχει πολλά επεισόδια. Η απομάκρυνσή μου δεν θεωρώ ότι είναι ανεξάρτητη από αυτό που έρχεται: ανερμάτιστες και αντιπαραγωγικές αποφάσεις μακριά από τη δημοσιογραφική εμπειρία και δεοντολογία.

Απέναντι στα επερχόμενα, επιτρέψτε μου να ζητήσω από όλους εσάς, τους “εκτός κυκλώματος” να σκεφτείτε σοβαρά όσα προανέφερα. Να ζυγίσετε και να απορρίψετε τις εύκολες κατηγόριες που θα ακουστούν μετά. Να υπερασπιστείτε τη δουλειά απομονώνοντας τους χαφιέδες και τους μέτριους. Και βέβαια να με συγχωρέσετε αν στη διάρκεια αυτών των είκοσι χρόνων πίκρανα κάποιους από σας πιεζόμενος από την καθημερινότητα. Δεν το ήθελα.
Σας χαιρετώ,
Γιάννης Βλαστάρης



Υ.Γ. Ποιος ξέρει, μπορεί να ξαναβρεθούμε στη δουλειά. Στο μεταξύ, να προσέχετε τα τηλέφωνα και τα mail σας. Η “εφημερίδα των συντακτών” ίσως έχει ήδη γίνει ‘εφημερίδα των κοριών’”.

από Media blog (http://www.mediablog.gr/),

Μια εφημερίδα για όλη την Αριστερά | ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Μια εφημερίδα για όλη την Αριστερά ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010

Τελευταίο αντίο στον Νίκο Κακαουνάκη...

    «Καλό ταξίδι Νίκο»,   




Με μπαλωθιές, ριζίτικα και μαντινάδες εκατοντάδες Κρητικοί συνόδευσαν το μεσημέρι του Σαββάτου στην τελευταία του κατοικία τον δημοσιογράφο Νίκο Κακαουνάκη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στο Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Κίσσαμο, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ειρηναίου.
Τον επικήδειο λογο διάβασε ο πρώην δήμαρχος Κισσάμου Αντώνης Σχετάκης που αναφέρθηκε στο έργο, την προσωπικότητα και την προσφορά του εκλιπόντα. «Είχε την χάρη να κερδίζει τους γύρω του με την απλότητα και το χαρακτήρα του. Έφυγε ενας αγωνιστής της ζωης, της δημοκρατίας και της ασυμβίβαστης δημοσιογραφίας», είπε, μεταξύ άλλων, ο κ. Σχετάκης.

Πρεσβευτή της Κρήτης που έκανε τα πάντα για να βοηθήσει την Κρήτη και την Κίσσαμο χαρακτήρισαν τον Νικο Κακαουνάκη πολλοί συμπατριώτες του που ήταν παρόντες στο ύστατο χαίρε.
Ο υφυπουργός Οικονομικών και Νησιωτικής Πολιτικής Σταύρος Αρναουτάκης, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μιχάλης Καρχιμάκης εκπροσώπησαν την κυβέρνηση, ενώ στεφάνια, μεταξύ άλλων, κατατέθηκαν εκ μέρους του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά, της ΠΑΕ Ολυμπιακός.
Δεκάδες δημοσιογράφοι από όλη την χώρα, μεταξύ αυτών ο πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ Δημήτρης Τσαλαπάτης, βρέθηκαν στην Κίσσαμο για το τελευταίο αντίο.
Από νωρίς το μεσημέρι ο Μητροπολιτικός Ναός της Κισσάμου είχε κατακλυσθεί από κόσμο που ήθελε να αποχαιρετήσει τον Νίκο Κακαουνάκη. Η ταφή του έγινε στο Κοιμητήριο Παρθενώνας. Μαυροφορομένοι Κρητικοί τον αποχαιρέτησαν με το κρητικό ριζίτικο «τον αντριωμένο μην τον κλαις».
Προ μηνός, ο εκλιπών είχε εισαχθεί στον Ευαγγελισμό για την αφαίρεση πολύποδα στο έντερο, αλλά παρουσίασε επιπλοκές. Η οικογένειά του διατύπωσε βαρύ «κατηγορώ» προς τους γιατρούς του νοσοκομείου, καταλογίζοντάς τους σοβαρές ευθύνες για το γεγονός ότι μία «επέμβαση ρουτίνας» οδήγησε στον θάνατο τον άνθρωπό τους.
«Την απλή επέμβαση ρουτίνας ακολούθησαν τρία χειρουργεία σε 15 ημέρες με λανθασμένες εκτιμήσεις και ατυχείς χειρουργικούς χειρισμούς. Με παραπληροφόρηση στην οικογένειά του και διαβεβαίωση ότι όλα πάνε καλά», αναφέρει κατηγορηματικά.
Η διοίκηση του Ευαγγελισμού, σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε από τους θεράποντες ιατρούς το φάκελο με όλα τα στοιχεία, προκειμένου να εξετάσει από τη Δευτέρα, εάν υπήρξε ολιγωρία ή εάν έγινε ιατρικό λάθος.


«Καλό ταξίδι Νίκο», ο τίτλος του Καρφιού.
Η εφημερίδα είναι ολόκληρη αφιερωμένη στη ζωή
και τη δράση του Νίκου Κακαουνάκη.

 


Στο ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Ο Νίκος ήταν χαρισματικό άτομο. Διέθετε εκπληκτική επικοινωνιακή ικανότητα και το σπάνιο ταλέντα να εμπνέει εμπιστοσύνη στο συνομιλητή του- ακόμη κι αν ανήκε σε αντίπαλη πολιτική παράταξη ή αν τον έβλεπε για πρώτη φορά. Δεν πρόδωσε ποτέ αυτή την εμπιστοσύνη και δεν αποκάλυψε ποτέ τις πηγές των πληροφοριών του. Γι αυτό απέκτησε τη φήμη του "μπεσαλή" και του μιλούσαν ανοιχτά όλοι οι συνομιλητές του....».
«Ο Νίκος δεν ξέχασε ποτέ ούτε την προέλευσή ούτε την καταγωγή του. Στάθηκε στο πλευρό των απλών ανθρώπων, των αδικημένων, των μη προνομιούχων. Έγινε η φωνή της διαμαρτυρίας τους και η ελπίδα της δικαίωσης των πόθων τους. Τον θεωρούσαν δικό τους άνθρωπο, τον πίστεψαν, τον εμπιστεύτηκαν και τον λάτρεψαν», επισημαίνεται, «ο Νίκος ήταν γνήσιος. Αγνοούσε τους υποκριτικούς καθωσπρεπισμούς, ήταν ευθύς και εύστοχος , μιλούσε με ειλικρίνεια και ήξερες ότι εννοούσε αυτά που έλεγε είτε σε επαινούσε είτε σε επέπληττε».
 



Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

Αισιόδοξος ο Κάρολος Παπούλιας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων


        Ο κ. Παπούλιας με τον πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου 

Την αισιοδοξία του για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής ευχών για την Πρωτοχρονιά, στο Προεδρικό Μέγαρο, με εκπροσώπους της πολιτικής, στρατιωτικής συνδικαλιστικής και πνευματικής ηγεσίας της χώρας.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ερωτηθείς πού βασίζει την αισιοδοξία του, απάντησε: «Στη μαχητικότητα, που υπάρχει. Θα τα καταφέρουμε, αλλά το πρόβλημα είναι να ισορροπήσουμε και να μη θιγούν οι κοινωνικά αδύναμοι και ανίσχυροι. Θα τα καταφέρουμε. Πέρασαν και άλλοι τη στενωπό, με λιγότερες δυνατότητες».
Στον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, ο κ. Παπούλιας ευχήθηκε καλή δύναμη και επιτυχίες.
 Με τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, αντάλλαξαν θερμές ευχές και είχαν εγκάρδιο διάλογο. Αντιστοίχως και με τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα.
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, ανέφερε μεταξύ άλλων στον Πρόεδρο ότι εύχεται «η σημερινή ηλιοφάνεια να είναι συμβολική για τον λαό, την κοινωνία και την οικονομία».
Ιδιαίτερα θερμές ευχές αντάλλαξε ο κ. Παπούλιας με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, αλλά και τον πρώην Πρόεδρο Χρήστο Σαρτζετάκη και τον πρώην πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Το «παρών» έδωσαν από το Υπουργικό Συμβούλιο η Αννα Διαμαντοπούλου, η Εύη Χριστοφιλοπούλου, η Φώφη Γεννηματά, καθώς και οι Ευάγγελος Βενιζέλος, Παύλος Γερουλάνος, Χάρης Παμπούκης, Δημήτρης Δρούτσας, Πάνος Μπεγλίτης, Φίλιππος Σαχινίδης και Μιχάλης Καρχιμάκης.
Νωρίτερα, κ. Παπούλιας παρέστη στη δοξολογία για το νέο έτος που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

*από την εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι για τη διασπάθιση

  Διαβάσαμε μας  άρεσε και το μεταφέρουμε...* 





Ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει τα σπασμένα…

Πολλά λέγονται για τη λαίλαπα των φόρων, των επιβαρύνσεων για τον κόσμο που πρόκειται να ακολουθήσει… Αναρωτιέται κανείς γιατί να “ξεζουμιστεί” ο απλός πολίτης – αυτός που δεν έχει ούτε βίλλες σε τουλάχιστον 3 περιοχές, ούτε κότερα, ούτε πολυτελή πανάκριβα αυτοκίνητα.
Αυτός που δεν κάνει τουλάχιστον 3 ταξίδια το χρόνο στο εξωτερικό, που ούτε καταλύει σε πανάκριβα resorts στις διακοπές του, ούτε αγοράζει τα πάντα από πανάκριβες φίρμες.

Θα πάρουν απ’ τον απλό – αξιοπρεπώς και μόνο διαβιούντα πολίτη για να καλύψουν τα έξοδα του προϋπολογισμού και για την αποπληρωμή του υπέρογκου δημόσιου χρέους; Από εκείνους που ευθύνονται ουδόλως, αντί από εκείνους που το δημιούργησαν;



Έλεος φτάνει η κοροϊδία. Κάποιοι έκλεψαν και συνεχίζουν να κλέβουν αστυστόλως. Αυτοί πρέπει να πληρώσουν.
Το κράτος πρέπει να στρέψει την προσοχή του στους πάσης φύσεως φοροφυγάδες. Τσιμπίδα του νόμου γι’ αυτούς και όχι για τον απλό πολίτη.

*από το: http://www.magikokouti.gr/blog/?p=285

Παρουσίαση του βιβλίου του Σώτου Αλεξίου «Μια ζωή δυο φορές» την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου στις 7:30 μ.μ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ Περιοδικό & Εκδόσεις Μετρονόμος Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η Οι εκδόσεις Μετρονόμος και το Polis Art ...